تشخیص ورشکستگی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
برگزار شده توسط: استان مرکزی/ شهر دلیجان
موضوع
تشخیص ورشکستگی
پرسش
ملاک تشخیص ورشکستگی عدم پرداخت دیون از اموال سهل الوصول است یا صرف افزون بودن دیون بر دارایی بر سرمایه شرکت کفایت می کند؟ آیا به صرف اینکه یک شرکت نتواند بدهی خود را پرداخت کند می توان حکم ورشکستگی را صادر کرد؟
نظر هیئت عالی
نظریه اکثریت مطلوب و دقیقتر است، در هر حال صرف توقف شرکت از پرداخت یک بدهی نمی تواند مبنای اعلام ورشکستگی قرار گیرد، لیکن توقف تاجر و اعلام ورشکستگی او ملازمهای با این ندارد که لزوماً بدهی تاجر یا شرکت از مجموع اموال او بیشتر باشد، زیرا بخشی از اموال اعم از منقول و غیر منقول چون مستحدثات، تاسیسات، دستگاهها و… برای بقاء و فعالیت بازرگانی آن ضرورت دارد.
نظر اکثریت
ملاک تشخیص ورشکستگی طبق ماده ۴۱۲ قانون تجارت عدم پرداخت بدهی بر مبنای اموال سهل الوصول شرکت میباشد نه مجموع دارایی شرکت، چون فروش آن قسمت از اموال شرکت که ملازمه با تولید دارد حیات و ادامه فعالیت شرکت را منتفی می کند.
نظر اقلیت
قانون تجارت در ماده ۴۱۲ قانون تجارت صرف توقف تاجر در پرداخت دیون را مبنای ورشکستگی قرار داده است اما به نظر باید یک نگاه عرفی به توقف وی از لحاظ تجارتی دانست و صرف عدم پرداخت یک دین به لحاظ اختلاف حساب یا غیره را ملاک ورشکستگی نیست. همچنین با توجه به آثار ورشکستگی و بحث تجاری بودن باید در حکم ورشکستگی احتیاط کرد و ملاک زمانی است که بدهی های تاجر از مجموع اموال شرکت بیشتر باشد.