اخذ تامین در دادرسی فوری

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۵/۱۱/۰۴
برگزار شده توسط: استان کرمان/ شهر کرمان
موضوع
اخذ تامین در دادرسی فوری
پرسش
براساس مفاد ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در دستور موقت لازم است خواهان تامین مناسب بدهد، مقصود از تامین مناسب چیست؟ آیا الزاماً باید وجه نقد باشد یا مثلاً صرف بیان اینکه «خسارت احتمالی را تضمین میکنم» کافی است؟
نظر هیئت عالی
ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ناظر به دستور فوری است نه تامین خواسته. خواهان در اموری که تعیین تکلیف آن فوریت دارد میتواند تقاضای دستور فوری برای خواسته خود کند. در این صورت و احراز فوریت تقاضا، دادرس دادگاه به درخواست ذینفع دستور موقت صادر می کند چون از این دستور ممکن است خسارتی متوجه طرف مقابل شود دادرس دادگاه تکلیف دارد از ذینفع تامین مناسب اخذ کند و این تامین اعم است از وجه نقد یا هرگونه تضمین دیگری که به آسانی قابل تبدیل به وجه نقد باشد. ولی در تامین خواسته قانونگذار در بند (د) ماده ۱۰۸ قانون مقرر داشته: «خواهان خسارتی را که ممکن است به طرف مقابل وارد شود نقداً به صندوق
دادگستری بپردازد.» چون در اینجا وجه نقد تصریح شده لذا خواهان باید وجه نقد به صندوق بسپارد.
نظر اکثریت
تامین مالی باید گرفته شود اما بعضی آن را منحصر در وجه نقد کرده اند. در هر حال اخذ ضمان کفایت نمی کند زیرا مفاد ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی این است که تامین باید جهت جبران خسارت احتمالی سهل الوصول باشد و در بند (د) ماده ۱۰۸ قانون مذکور تصریح به نقد شده است.
نظر اقلیت
در مواردی که مطالبه مال مورد نظر است، تامین مالی است اما در غیر آن مثل استرداد فرزند اخذ ضامن کافی است. در مواردی که فوریت و ضرورت داشته باشد حتّی می توان از اخذ ضامن صرف نظر کرد بر اساس مفاد ۳۱۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیز اخذ تامین مناسب مورد نظر است و تشخیص آن به دادگاه واگذار شده و منحصر به اخذ تامین مالی نشده است.