احتساب ابتدای مهلت تخلیه طبق قانون موجر ومستاجر سال ۱۳۵۶

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۰۴/۰۲
برگزار شده توسط: استان چهار محال و بختیاری/ شهر شهرکرد
موضوع
احتساب ابتدای مهلت تخلیه طبق قانون موجر ومستاجر سال ۱۳۵۶
پرسش
طبق ماده ۲۷ قانون روابط موجر و مستاجر سال ۱۳۵۶: «در مواردی که حکم تخلیه صادر میشود دادگاه ضمن صدور حکم، مهلتی که از ده روز کمتر و از دو ماه بیشتر نباشد، برای تخلیه تعیین مینماید». با توجه به اینکه در اکثر پرونده های در احکام صادره مهلت قید نشده و در مرحله اجرا پس از درخواست محکوم علیه پرونده جهت تعیین مهلت به شعبه مربوط ارسال میشود، مهلت مورد نظر از چه زمانی احتساب میگردد؟
نظر هیئت عالی
مطابق ماده ۲۷ قانون روابط موجر و مستاجر سال ۱۳۵۶، دادگاه باید ضمن صدور حکم تخلیه مهلتی که از دو ماه بیشتر و از ده روز کمتر نباشد برای تخلیه تعیین بنماید. با این ترتیب مهلت تخلیه باید مورد لحوق حکم قرار گیرد و حسب مورد بر دادگاه تجدیدنظر استان یا دادگاهی که حکم در آن قطعیت حاصل نموده تکلیف است که در صورت عدم تصریح مهلت، رای صادره را اصلاح و رفع نقص نماید. مهلت تخلیه از تاریخ ابلاغ دادنامه قطعی یا قطعیت حکم شروع میشود و چنانچه حکم تخلیه با پرداخت حق کسب و پیشه و یا تجارت صادر شود مهلت های مذکور طبق تبصره ۱ ماده مرقوم از تاریخ ایداع یا پرداخت حق مزبور شروع خواهد شد.
نظر اکثریت
اول مبادرت به صدور رای اصلاحی مینماید که در ضمن آن مدت تعیین میشود و ابتدای این مدت از زمان قطعی شدن دادنامه اصلاحی است. پس از طی شدن مهلت، دادگاه باید مبادرت به صدور اجراییه نماید و موجر باید حق کسب و پیشه را نیز بپردازد. ابتدای مهلت تخلیه که توسط دادگاه تعیین میشود بعد از پرداخت حق کسب و پیشه است.
نظر اقلیت
مهلت از زمانی محاسبه میشود که حق کسب و پیشه پرداخت میشود و اگر حق کسب و پیشه نباشد دادگاه باید مهلت را مشخص کند و میتواند اساساً بگوید مهلت مصداق ندارد و از زمان قطعیت حکم ده روز یا دو ماه.