قرار بازداشت موقت در اتهام معاونت در کلاهبرداری
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۱/۲۳
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
موضوع
قرار بازداشت موقت در اتهام معاونت در کلاهبرداری
پرسش
فردی که به اتهام معاونت در کلاهبرداری تحت تعقیب کیفری قرار گرفته، دارای یک فقره سابقه محکومیت کیفری قطعی به اتهام ارتکاب جرم کلاهبرداری یا یکی از جرایم مذکور در بند «ث» ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ میباشد، با وصف مراتب و نوع اتهام مطرح شده فعلی، صدور قرار بازداشت موقت درباره وی، به استناد بند «ث» ماده ۲۳۷ قانون مذکور جایز خواهد بود یا خیر؟
نظر هیئت عالی
نظر به خلاف اصل و استثنایی بودن موارد جواز صدور قرار بازداشت موقت مذکور در مادهی ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ و نیز اصول تفسیر نصوص جزایی به نفع متهم و به نحو مضییق در موضع شک و ضرورت اکتفا به قدر متیقن، معاونت در جرایم مزبور در بند ب مادهی ۲۳۷ قانون موصوف که مجازات قانونی آن به دلالت بند ت مادهی ۱۲۷ از قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، یک تا دو درجه پایینتر از مجازات جرم ارتکابی است، مشمول حکم مقرر در صدر مادهی ۲۳۷ قانون صدرالذکر، مبنی بر جواز صدور قرار بازداشت موقت، نمیباشد. نتیجتاً نظریه اکثریت تایید میگردد.
نظر اکثریت
اصل بر آزادی اشخاص است و صدور قرار بازداشت موقت باید به حداقل برسد و صدور قرار بازداشت محل تردید است و در محل تردید اصل محدودیت و جایز نبودن بازداشت جاری میباشد. سیاق ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری و بند (ث) آن شامل معاون نبوده و شامل فاعل جرم است. در تکرار جرم، تشدید مجازات درجه جرم را تغییر نمیدهد. با توجه به مراتب اعلامی صدور قرار بازداشت موقت درباره معاون جرم کلاهبرداری جایز نبوده و از شمول بند (ث) ماده ۲۳۷ قانون مذکور خارج میباشد.
نظر اقلیت
تکرار جرم از موارد تشدید مجازات محسوب و در صورت تکرار جرم، مجازات قانونی تا یک و نیم برابر آن افزایش و درجه جرم بر اساس آن بالاتر میرود. افزایش مجازات بر اساس قانون و تکلیف است و در صورتیکه درجه جرم معاون درجه چهار و بالاتر باشد صدور قرار بازداشت موقت بر اساس بند (ب) ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری جایز میباشد و منعی برای بازداشت وجود ندارد.