عدم جواز دستور ورود به منزل جهت اجرای قرارهای تامین دلیل یا خواسته

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۰/۰۴/۱۲
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر اهر
موضوع
عدم جواز دستور ورود به منزل جهت اجرای قرارهای تامین دلیل یا خواسته
پرسش
آیا می توان در پرونده های حقوقی مربوط به تامین خواسته یا تامین دلیل، دستور ورود به منزل خوانده را جهت انجام تحقیقات یا کشف اموال جهت تنظیم صورت جلسه داد یا خیر؟
نظر هیات عالی
نظر به اینکه بر اساس اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تعرض به مسکن اشخاص تجویز قانونی میخواهد و مواد ۹۶ تا ۱۰۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در فصل سوم موارد ضروری برای تفتیش و بازرسی منازل را معین کرده است، در اجرای قرارهای تامین خواسته و تامین دلیل، چون مصداق موارد مزبور شناخته نمی شود، نمی توان دستور ورود به منزل را صادر کرد.
نظر اکثریت
در خصوص تامین خواسته یا تامین دلیل جهت تامین حقوق متقاضی تامین و جهت جلوگیری از سوء استفاده احتمالی یا تبانی مخاطب تامین (خوانده) صدور دستور ورود به منزل خوانده جهت بررسی اموال و صحت یا سقم اظهارات خواهان (متقاضی تامین) بلااشکال است.
نظر اقلیت
صدور دستور ورود به منزل، نوعی سلب آزادی اشخاص است که نیاز به تصریح قانونی دارد و چون در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ورود به منزل پیش بینی نشده است در موارد تردید، اصل عدم جواز دستور ورود به منزل است و صرفاً در پرونده های کیفری با رعایت موازین شرعی و قانونی و در صورتی که ظن قوی به حضور متهم در مخفیگاه باشد یا ظن قوی بر وجود ابزار و آلات جرم در مخفیگاه باشد که در این صورت می توان به تجویز ماده ۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری دستور ورود به مخفیگاه را داد و در امور حقوقی نمی توان چنین دستوری را
در صورت تمرد خوانده از تصمیم دادگاه (اجرای قرار تامین) صادر کرد. صرفاً می توان از بابت تمرد نسبت به مامورین دولت طبق ماده ۶۰۷ قانون مجازات اسلامی تعزیرات اقدام کرد.