درخواست تامین خواسته در صورتی که پرونده در مرجع تجدیدنظر مطرح باشد

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۰۸/۱۶
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر ساری
موضوع
درخواست تامین خواسته در صورتی که پرونده در مرجع تجدیدنظر مطرح باشد
پرسش
با توجه به ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی که امکان صدور قرار تامین خواسته تا قبل از صدور حکم قطعی را پیش بینی کرده و به موجب ماد ه ۱۱۱ قانون مذکور درخواست از دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به دعوای اصلی را دارد به عمل می آید در صورتی که پرونده در مرجع تجدیدنظر مطرح باشد درخواست تامین خواسته در کدام مرجع قابل طرح است؟
نظر هیئت عالی
در موردسوال مطروحه، با توجه به اینکه اجرای قرار تامین خواسته و تامین محکوم به و اجرای حکم قطعی با دادگاه عمومی صادرکننده قرار تامین یا حکم است، و نظر به اینکه مستفاد از مدلول مواد ۱۰۸ الی ۱۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی این است که درخو است تامین از دادگاهی میشود که ابتدائاً صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را داشته است، چنان چه پرونده در دادگاه تجدیدنظر استان یا دیوان عالی کشور مطرح باشد درخواست تامین خواسته یا تامین محکوم به بدوی باید از دادگاه عمومی حقوقی صادرکننده رای تجدیدنظر خواسته به عمل آید.
نظر اکثریت
درخواست تامین خواسته در صورتی که از حکم صادره تجدیدنظر خواهی شده باشد تا قبل از قطعیت آن در مرجع تجدیدنظر به عمل آید زیرا:
۱. به موجب ماده ۱۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی که در مقام تعیین صلاحیت برای مرجع بدوی است از آن استنباط میشود که در مرجع تجدیدنظر رسیدگی به درخواست تامین خواسته نیز با همین مرجع است.
۲. به موجب ماده ۱۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار تامین صادره قابل اعتراض در مرجع صادرکننده قرار میباشد به این اعتراض در اولین جلسه رسیدگی میشود در صورت طرح پرونده در مرجع تجدیدنظر دادگاه بدوی جلسه ای جهت رسیدگی به اعتراض نخواهد داشت.
۳. به موجب اصول کلی حاکم بر قوانین شکلی از جمله آی ین دادرسی مدنی رسیدگی به دعاوی تبعی و فرعی مرتبط با دعوا با مرجعی است که به دعوای اصلی رسیدگی می کن د این امر از ماده ۱۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیز استنباط میشود.
۴. با اینکه قرار تامین خواسته قابل تجدیدنظر خواهی نیست لیکن مرجع تجدیدنظر به عنوان یک مرجع بدوی همانند دادگاه بدوی به آن رسیدگی می کند.
۵. با وجود حاکمیت ماده ۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی که رسیدگی به ماهیت دعوا را ابتداء در مرجع تجدیدنظر مجاز نشمرده لیکن رسیدگی به اعتراض ثالث (۴۲۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی) ورود ثالث (۱۳۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی) جلب ثالث (۱۳۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی) اعاده دادرسی ۴۳۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی) بدون طرح در بدوی، مجاز شمرده شده است.
نظر اقلیت
۱. ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی عبارت (صلاحیت رسیدگی به دعوا را دارد) را به کار برده است که از این عبارت دادگاه بدوی استنباط میشود نه مرجعی که در حا ل رسیدگی است. اگر منظور مقنن عام بوده به (مطرح بودن دعو ا) اشاره ای نکرده است در حالی که مقنن در ماده ۳۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در خصوص دستور موقت این عبارت را به کار برده و منظور خود را بیان کرده است.
۲. گر چه دعاوی مرتبط و تبعی در مرجعی طرح میشود که اصل دع وا مطرح است لیکن این اصل در مورد اعسار در مرجع تجدیدنظر وفق ماده ۵۰۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی با مرجع بدوی است لذا تامین خواسته نیز چنین است.
۳. به موجب ماده ۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی به هیچ دعوایی نمی توان در مرجع بالاتر رسیدگی نمود مگر اینکه در آن خصوص اتخاذ تصمیم شده باشد و یا در سایر موارد که مقنن، به صراحت چنین اجاز ه ای داده باشد کاری که در مورد اعتراض ثالث،ورود ثالث کرده است.
۴. در مواردی که اصل دعوا در دادگاه بدوی مطرح نیست دادگاه میتواند در جلسه فوق العاده به اعتراض معترض رسیدگی کند و نیازی به اولین جلسه نیست.