تفاوت اقرار قاطع و غیر قاطع

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۱۱/۲۷
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
موضوع
تفاوت اقرار قاطع و غیر قاطع
پرسش
با توجه به بند (۹) ماده ۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ و تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی آیا حکم مستند به اقرار قاطع در دادگاه موجب سقوط حکم، از قابلیت تجدیدنظرخواهی است یا فرقی بین اقرار قاطع و غیر قاطع وجود ندارد؟
نظر هیئت عالی
مطابق تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، احکام مستند به اقرار در دادگاه قابل درخواست تجدیدنظر نیست لذا نظر اکثریت مورد تأیید است.
نظر اکثریت
نظر به اطلاق تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون مزبور و حذف «قاطع» از اقرار، هر اقراری موجب سقوط حق تجدیدنظرخواهی است.
نظر اقلیت
با توجه به سابقه وضع تبصره ذیل ماده مزبور و با عنایت به اینکه قانونگذار در مواد متعددی مثل بند (۱) ماده ۳۶۹ قانون مزبور در خصوص سقوط حق فرجامخواهی بین اقرار قاطع و غیر قاطع قایل به تفکیک شده، لذا به نظر میرسد صرفاً اقرار قاطع در دادگاه مسقط حق تجدیدنظرخواهی است.