تجدیدنظر خواهی از رای غیابی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۳/۰۹/۲۷
برگزار شده توسط: استان خراسان شمالی/ شهر بجنورد
موضوع
تجدیدنظر خواهی از رای غیابی
پرسش
در صورتی که از رای غیابی دادگاه بدوی تجدیدنظر خواهی شده و پس از رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان رای قطعی صادر شود و سپس محکوم علیه غیابی تقاضای واخواهی کند کدام دادگاه صالح به رسیدگی است؟ آیا دادگاه بدوی در مقام رسیدگی به واخواهی میتواند رسیدگی کرده و رای خود را که مورد تأیید دادگاه تجدیدنظر قرار گرفته فسخ و رای دیگری صادر نماید. توضیح اینکه موضوع حقوقی بوده از جهتی به نفع خواهان و از جهتی به ضرر وی است.
نظر هیئت عالی
اولاً رای دادگاه نسبت به خواهان همیشه حضوری است و در فرض سوال خواهان نسبت به آن قسمت از رای دادگاه که به ضرر او صادر شده تقاضای تجدیدنظر کرده است. پس خواهان (محکوم له) از رای غیابی تقاضای تجدیدنظر نکرده بلکه از رای حضوری به ضرر خودش تقاضای تجدیدنظر کرده و تجدیدنظر خواهی او در دادگاه تجدیدنظر رد شده و رای صادره در این قسمت قطعی است. در خصوص رای دادگاه بدوی نسبت به محکوم علیه غیابی، طبق ماده ۳۰۵ قانون
آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی محکوم علیه غیابی حق دارد به حکم غیابی اعتراض کند و دادخواست واخواهی در دادگاه صادرکننده حکم غیابی قابل رسیدگی است. ماده ۳۵۶ قانون مزبور در موردی است که دعوای خواهان در دادگاه بدوی مردود اعلام شده و خواهان تقاضای تجدیدنظر کرده و دادگاه تجدیدنظر خوانده را غیاباً
محکوم کرده است. در این مورد صادرکننده رای غیابی دادگاه تجدیدنظر است و مرجع رسیدگی واخواهی نیز دادگاه تجدیدنظر است. چنانچه معتقد باشیم در فرض سوال رای قطعی شده و محکوم علیه غیابی در صورتی که تقاضای واخواهی کند باید در دادگاه تجدیدنظر رسیدگی به عمل آید، خوانده دعوا را از یک مرحله دادرسی محروم کرده ایم و
این امر خلاف حقوق محکوم علیه غیابی است و جایز نیست.
نظر اتفاقی
رای دادگاه تجدیدنظر در این مورد مشابه موردی است که به وسیله دادگاه تجدیدنظر محکومیت خوانده (تجدیدنظر خوانده) به صورت غیابی انشا شود و با توجه به مواد ۳۵۶ و ۳۶۴ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی باید در دادگاه تجدیدنظر به واخواهی رسیدگی شود و دادگاه بدوی دیگر صلاحیت رسیدگی ندارد.