تاثیر تشخیص عرفی وحدت سانحه بر تداخل جنایات

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۰/۰۷/۰۱
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر جهرم
موضوع
تاثیر تشخیص عرفی وحدت سانحه بر تداخل جنایات
پرسش
آیا طول گذشت زمان بین صدمه و فوت در تفکیک میان صدماتی که سرایت به نفس داشته اند و صدماتی که در فوت تاثیر نداشته اند در سوانح رانندگی که به صورت ضربه یکباره صورت میگیرد، موثر است یا خیر و ملاک زمانی در این خصوص چه جایگاهی خواهد داشت؟
نظر هیات عالی
همانگونه که در بند ب ماده ۵۳۹ قانون مجازات اسلامی جنایاتی که با فاصله زمانی سرایت کرده و موثر در مرگ مجنی علیه بوده تداخل در دیه نفس دارد و در این فرض تداخل است؛ مع الوصف چنانچه جنایاتی موثر در مرگ نبوده با توجه به اصل عدم تداخل به صورت مستقل مورد حکم قرار میگیرد. بدین توضیح که ملاک جنایت موجب سرایت است والا اگر مجنی علیه در اثر یک ضربه تصادف مصدوم و همزمان میمیرد، تداخل حاکم خواهد بود.
نظر اکثریت
اگرچه در بند ب ماده ۵۳۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ با اطلاق مواجه هستیم و در هر صورت باید مطابق با این اطلاق، دیه مربوط به صدماتی که در سرایت به فوت نقش نداشته اند در کنار دیه نفس، مورد حکم قرار گیرد، اما باید توجه داشت که این ماده را در کنار قواعد دیگری لحاظ نمود و در تداخل زمانی میتوانیم از تعدد دیات سخن گوییم که با ضربات متعدد مواجه باشیم و حالآنکه وقتی با سانحه رانندگی در اکثر موارد روبرو هستیم به صورت دفعتاً واحده روی میدهد و درواقع یک ضربه است که موجب صدمات متعدد میگردد و در چنین حالتی اینکه این صدمات کدامیک در فوت نقش داشته یا خیر معنا ندارد و عرف می گوید این شخص کشته شد و نمی گوید صدمه دید و کشته شد و لحاظ صدمات به صورت مجزا معنا ندارد.
نظر اقلیت
فاصله زمانی و نوع وقوع جنایت واجد اهمیت نبوده و مطابق مقررات قانونی، باید دیه صدماتی که به نفس سرایت نداشته، به صورت مستقل در کنار دیه فوت مورد حکم قرار گیرد و ماده ۴۹۳ قانون مجازات اسلامی نیز این معنا را حکایت دارد که فاصله زمانی اهمیتی ندارد.