بررسی رای وحدت رویه ۷۰۵ – ۸۶/۸/۱ دیوان عالی کشور

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۴/۰۹/۱۸
برگزار شده توسط: استان اصفهان/
موضوع
بررسی رای وحدت رویه ۷۰۵ – ۸۶/۸/۱ دیوان عالی کشور
پرسش
چنانچه با عنایت به تصویب قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱ و منطوق صریح ماده ۱۲ آن که زوجه را مجاز به طرح دعوی در محل سکونت خویش یا محل اقامت خوانده دانسته است آیا با این وجود کماکان رای وحدت رویه دیوان عالی کشور به شماره ۷۰۵ مورخه ۸۶/۸/۱ که اذعان مینماید: ((زوجه در مقام خواهان میتواند جهت مطالبه مهریه به دادگاه محل انعقاد عقد نکاح خود نیز مراجعه کند)) به قوت خود باقی است ؟
نظر هیئت عالی
مواد ۱۲ و ۱۳ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ در جهت حمایت از حقوق مالی زوجه و با هدف توسعه اختیار زوجه در طرح دعوی بوده است؛ بنابراین تعارض یا تزاحمی با رای وحدت رویه ۷۰۵- ۱ /۸ /۸۶ هیأت عمومی دیوان عالی کشور ندارد و زوجه در مقام خواهان برای مطالبه مخیر است در یکی از محاکم عمومی (حقوقی -خانواده) حوزه ی قضایی محل اقامت خود یا زوج و یا محل انعقاد عقد نکاح (محل ثبت سند نکاحیه) مبادرت به اقامه دعوا نماید.
نظر اتفاقی
به نظر می رسد این رای وحدت رویه تعارض و یا تزاحمی با ماده ۱۲ قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۹۱ ندارد تا بتوان قائل به نسخ آن شد بلکه این رای وحدت رویه یک مزیت و صلاحیت اضافی برای زوجه در طرح دعوی مهریه مضاف بر موارد مصرحه قانونی با تفسیر قضایی ایجاد نموده است و در جهت اثبات این استدلال می توان به قید کلمه ‹‹میتواند›› در ماده ۱۲ اشاره نمود. همچنین با مداقه در مواد دیگر قانون حمایت از خانواده بخصوص ماده ۱۳ آن به وضوح می توان دریافت قانونگذار در پی تسهیل و حمایت از حقوق خانواده و زوجه بوده است. چنانکه این رویه حمایتی قانونگذار در قوانین مختلف و از سال ۱۳۴۶ تاکنون متداول بوده است. لهذا تفسیر به وجود این رای وحدت رویه سبب سهولت در طرح دعوی و رسیدگی به دعاوی خانوادگی بخصوص مهریه میباشد. چنانکه رویه قضایی جاری کنونی محاکم کشور و استان اصفهان نیز موید همین نظر است. لذا با توجه به مطالب پیش گفت کماکان اعمال این رای وحدت رویه ضروری بنظر می رسد.