صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۴/۱۹
برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر کلاله
موضوع
بررسی جرم بودن تخلف از تامین موضوع بند الف ماده ۶۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری
پرسش
با توجه به قسمت اخیر بند ب ماده ۶۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری بیان کنید که کلمه ممنوعیت آیا شامل موارد مندرج در بند الف نیز میشود یا منحصر به موارد مندرج در بند ب است ؟
نظر هیئت عالی
تصریح به عبارت ممنوعیت قابل تسری به بند اول ماده ۶۹۰ قانون آئین دادرسی کیفری میباشد. نتیجتا نظریه اقلیت صحیح اعلام میشود.
نظر اکثریت
با توجه به این که در بند ب ماده ۶۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری قبل از کلمه ((ممنوعیت)) از ضمیر اشاره ((این)) استفاده شده و ((این)) ضمیر اشاره به نزدیک است. لذا می توان گفت که قانونگذار فقط تخلف از ممنوعیت موضوع بند ب را مستلزم مجازات دانسته است والا با استفاده از عبارت هایی همچون ((ممنوعیت های موضوع این ماده)) مقصود خویش مبنی بر جرم بودن تخلف از ممنوعیت های بند الف و ب را به صراحت اعلام می کرد. اصل تفسیر مضیق نصوص جزایی نیز ایجاب می کند که قانون را به نحوی تفسیر کنیم که عنوان مجرمانه، شامل مصادیق کمتری شود. به عبارت دیگر چون تامین های موضوع بند ب مهم تر بوده و در مورد جرایم سنگین تری اعمال میشود لذا قانونگذار متخلف از آن را شایسته مجازات دانسته و در مورد تامین های بند الف به ضمانت اجراهای مدنی از جمله معرفی شخص حقوقی به عنوان ((ممنوع المعامله)) به دفاتر اسناد رسمی و اعلان عمومی ممنوعیت شخص حقوقی از فعالیت مورد نظر دادگاه در جراید بسنده نموده است.
نظر اقلیت
اگر فقط تخلف از ممنوعیت موضوع بند ب مستلزم مجازات باشد تامین موضوع بند الف عملا بی ضمانت اجرا و بی فایده خواهد بود و دلیل منطقی هم وجود ندارد که قانونگذار مرتکب تبعیض شده و فقط تخلف از تامین های موضوع بند ب را مورد مجازات قرار داده باشد لذا کلمه ممنوعیت شامل موارد مندرج در بند الف ماده ۶۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری نیز میشود.