اعتبار سند عادی در حد سند رسمی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۰/۰۱/۱۹
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر رامسر
موضوع
اعتبار سند عادی در حد سند رسمی
پرسش
با توجه به مواد ۱۲۸۴، ۱۲۸۶ و ۱۲۸۷ قانون مدنی اسناد اصولاً بر دو نوع است: ۱. سند رسمی ۲. سند عادی. اما آیا اسناد عادی، ارزش و اعتبار اسناد رسمی را پیدا می کنند؟
نظر هیئت عالی
ضمن تأیید اتفاق نظر اعلام شده، اضافه مینماید که در هر حال تاریخ اینگونه اسناد، هیچ گاه اعتبار سند رسمی را ندارد و علیه اشخاص ثالث قابل استناد نیست؛ زیرا به موجب ماده ۱۳۰۵ قانون مدنی «در اسناد رسمی تاریخ تنظیم معتبر است حتی بر علیه اشخاص ثالث؛ ولی در اسناد عادی تاریخ فقط درباره اشخاصی که شرکت در تنظیم آنها داشته و ورثه آنان و… معتبراست.» همچنین وصف لازم الاجرا بودن منجزات اسناد رسمی و اسنادی، که در حکم لازم الاجرا است، شامل اینگونه اسناد نمی شود.
نظر اتفاقی
پاسخ سوال مثبت است، به بیانی دیگر می توان گفت: «اسناد عادی در دو مورد اعتبار و ارزش اسناد رسمی را دارد. اولاً: در صورتی که فردی که سند عادی علیه او اقامه شده است، صدور آن را هم منتسبالیه تصدیق نماید. ثانیاً: هرگاه که در محکمه ثابت شود، سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده است، در واقع امضا یا مهر کرده است. (ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی). توضیح اینکه سند رسمی، به این خاطر بر سند عادی ترجیح دارد که در مقابل آن انکار و تردید مسموع نمیباشد و فرد مقابل فقط میتواند نسبت به آن ادعای جعلیت کند والا سند رسمی (موضوع ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی) در تمامی مراجع و سازمانها طبق مواد ۷۳، ۷۱ و ۷۰ قانون ثبت، معتبر است و هر شخص صاحب منصب دولتی، اگر از اعتبار دادن به سند رسمی امتناع ورزد، به مجازات مقرر در قانون محکوم خواهد شد.