نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۴۱۰ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۳۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۹/۳۰
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۴۱۰
شماره پرونده: ۹۹-۱۶۸-۱۴۱۰ ک
استعلام:
اگر در پرونده ای یک یا چند متهم یک یا چند شاکی را مورد ضرب و جرح قرار دهند، با توجه به بند «ب» ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری، آیا ملاک قابل تجدیدنظر بودن رای، رسیدن مقدار دیه به یک دهم دیه کامل مربوط به یکی از شکات است یا این که دیه همه شکات؟ و اگر دیه بعضی از شکات کمتر از یک دهم دیه و دیه بعضی دیگر بیشتر از یک دهم باشد، آیا میشود نسبت به آن شاکی که دیه اش کمتر از یک دهم است، رای قطعی و نسبت به آن که دیه اش بیشتر است، رای قابل تجدیدنظر در یک دادنامه صادر کرد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً، مستفاد از مواد ۳۰۲ و ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ چنان چه افرادی به نحو جداگانه ضرب و جرح عمدی نسبت به فرد واحدی وارد آورند، نصاب و ضابطه مقرر برای تجدیدنظر خواهی نسبت به رای صادره، میزان صدماتی است که هر یک از آنان وارد آورده اند و نه مجموع دیات متعلقه. ضمنا چنانچه ضرب و جرح عمدی وارده ناشی از رفتار مشترک (مشارکت) متهمان باشد، مجموع دیه متعلقه به مجنی علیه، نصاب و ضابطه تجدید نظرخواهی خواهد بود.
ثانیاً و ثالثاً، چنانچه فردی مرتکب ضرب و جرح عمدی نسبت به عده ای شود، میزان دیه هر یک از آنان، نصاب و ضابطه مقرر در مواد ۲۰۳، ۲۳۷، ۳۰۲ و ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ است، نه مجموع دیه صدمات وارده به مصدومین.