نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۲۴۱ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۱۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۹/۱۰
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۲۴۱
شماره پرونده: ۹۹-۱۳۹-۱۲۴۱ ح
استعلام:
در ماده ۴۹۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ مقرر شده است اعتراض به رای داور مانع اجرای آن نیست؛ اما در ماده ۴۹۰ این قانون آمده است که هر یک از طرفین حکم به بطلان رای داور را بخواهد تا قطعی شدن حکم به بطلان رای داور متوقف میماند؛ با توجه به مراتب فوق:
۱- آیا میان مواد قانونی فوق تعارض وجود دارد؟
۲- آیا صرف اعتراض به رای داور مانع اجرای رای داور میشود؟
۳- آیا طرح درخواست دستور موقت برای توقف اجرای داور صحیح است و یا این که به سبب وجود نص خاص در خصوص شرایط و ارکان لازم برای توقف اجرای رای داور، تقاضای توقف اجرای رای داور از شمول نهاد دستور موقت خارج است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱ و ۲- ماده ۴۹۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، ناظر به زمانی است که در جریان رسیدگی دادگاه بدوی به درخواست بطلان رای داور، دادگاه قرار توقف یا منع اجرای رای داوری را صادر کند؛ در حالی که هنوز راجع به موضوع بطلان رای داور رای صادر نکرده است؛ اما ذیل ماده ۴۹۰ این قانون ناظر به زمانی است که دادگاه، رای خود مبنی بر بطلان رای داور را صادر کند و از این حیث، فارغ از رسیدگی باشد. در واقع ذیل ماده ۴۹۰ یادشده به نوعی اثر اجرایی بخشیدن موقت به رای صادره از دادگاه بدوی مبنی بر بطلان رای داور است.
۳- با توجه به اختیاری که قانون گذار در ماده ۴۹۳ قانون فوق الذکر برای دادگاه در مورد صدور قرار توقف اجرا و اخذ تامین از معترض در صورت اقتضاء پیش بینی کرده است، تقاضای صدور دستور توقف اجرا، مشمول مقررات مربوط به دادرسی فوری نیست و در این خصوص دادگاه طبق ماده ۴۹۳ قانون یادشده عمل می کند.