نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۶ مورخ ۱۳۹۸/۰۲/۰۴

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۲/۰۴
شماره نظریه: ۷/۹۸/۶
شماره پرونده: ک۶-۸۶۱-۸۹
استعلام:
نظر به اینکه از عبارت اخذ تضمین مناسب در ماده ۵۲۹ قانون آئین دادرسی کیفری افاده ی ضمانت غیر از تامین کیفری مقرر در قانون مرقوم می‌شود در صورت اخذ تضمین خصوصا ضمانت شخص ثالث و تخلف محکوم علیه از پرداخت اقساط محکوم به استیفای جزای نقدی از مال مرهون یا ضامن ممکن است یا خیر در صورت مثبت بودن پاسخ حکم مقرر در ماده ی ۵۳۲ قانون مبنی بر لغو حکم تقسیط و ظاهرا متعاقب آن تکلیف محکومٌ علیه به خدمات عمومی رایگان و حبس بدل از جزای نقدی موضوع بندهای الف و ب ماده ی ۵۲۹ با وجود بقای قرارداد ضمانت بر چه مبنایی خواهد بود./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به مفاد ماده ۲۵۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی مبنی بر اعتبار قرارهای تأمین کیفری در مواردی که محکوم علیه به پرداخت جزای نقدی به نحو اقساط محکومیت یافته است و ملاک ماده ۵۰۷ همان قانون، منظور از عبارت اخذ تضمین مناسب در ماده ۵۲۹ قانون فوق‌الذکر، قرارهای تأمین کیفری موضوع ماده ۲۱۷ قانون صدرالذکر می‌باشد. با این حال، تأمین باید از انواعی باشد که در صورت عدم پرداخت اقساط توسط محکوم‌علیه و عدم دسترسی به وی، استیفای جزای نقدی از طریق اخذ تأمین به نحو اطمینان‌‌‌آوری امکان‌پذیر باشد.