نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۴۱۶ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۲۸

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۳/۲۸
شماره نظریه: ۷/۹۸/۴۱۶
شماره پرونده: ۹۸-۱۲۷-۴۱۶ح
استعلام:
با عنایت به ماده ۴ قانون ثبت احوال و ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی آیا صلاحیت تعیینی در ماده ۴ قانون ثبت احوال دادگاه محل اقامت خواهان نافی صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده اداره ثبت احوال محل صدور سند است یا اینکه خواهان مخیر در طرح دعوی در دادگاه محل اقامت خویش یا دادگاه محل صدور سند اداره ثبت احوال صادر کننده سند میباشد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به رای وحدت رویه ۷۲۶ مورخ ۱۳۹۱/۴/۲۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور که به موجب آن تصریح شده:« ماده ۴ قانون ثبت احوال مصوب ۱۳۵۵ که دادگاه محل اقامت خواهان را صالح برای رسیدگی به دعاوی راجع به اسناد ثبت احوال اعلام کرده است، بر حسب مستفاد از ماده ۲۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی با مقررات این قانون مغایرت ندارد» بنا بر مراتب مذکور دردعوای راجع به اسناد ثبت احوال از جمله شناسنامه که دعوا به طرفیت ثبت احوال اقامه میشود، و مقررات ماده ۴ قانون ثبت احوال از حیث صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان کماکان معتبر و لازم الرعایه است.