نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۸۱۱ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۱۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۲/۱۹
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۸۱۱
شماره پرونده: ک ۱۱۸۱-۳۳۲-۸۹
استعلام:
مطابق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی در مورد محکومیت به حبس تعزیری دادگاه صادرکننده حکم میتواند در مورد محکومان به حبس بیش از ده سال پس از تحمل نصف و در سایر موارد پس از تحمل یک سوم مدت مجازات به پیشنهاد یا قاضی اجرای احکام با رعایت شرایط زیر حکم به آزادی مشروط را صادر کند.
حال سوال اینجاست که در پرونده ای دادگاه بدوی مبادرت به صدور رای غیابی مینماید و شاکی در فرجه قانونی از رای صادره تجدیدنظر خواهی می کند و دادگاه تجدیدنظر نیز رای صادره را پس از رسیدگی عینا تایید و به دادگاه بدوی اعاده مینماید پس از مدتی متهم از رای بدوی که غیابی بوده واخواهی مینماید و دادگاه بدوی رای قبلی خود را عینا تایید و متهم مراتب تسلیم به رای خود را اعلام و رای صادره در همان دادگاه بدوی قطعی میگردد.
حال سوال اینجاست که در فرض بالا دادگاه رسیدگی کننده به تقاضای آزادی مشروط کدام یک میباشد دادگاه بدوی یا تجدیدنظر./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً، رای دادگاه تجدیدنظر به استناد ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ غیابی است و ورود دادگاه بدوی برای رسیدگی به واخواهی متهم خلاف قانون بوده است.
ثانیاً، در فرض استعلام که رای دادگاه بدوی قطعی شده است و اجرای احکام کیفری نیز در حال اجرای آن است؛ تا زمانی که رای صادره نقض نشده باشد صدور حکم به آزادی مشروط با دادگاه بدوی است.