نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۲۶ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۳/۲۲
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۲۶
شماره پرونده: ۹۸-۱۲۷-۱۲۶ ح
استعلام:
در خصوص ادعایی که میزان خواسته در بدو امر مشخص نمیباشد و خواهان دعوای خود را با جلب نظر کارشناس مطرح کرده است با در نظر گرفتن بند ۱۴ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمد های دولت پس از تعیین خواسته خواهان توسط کارشناس در صورتی که دادگاه قصد صدور حکم به نفع خواهان را داشته باشد می توان وصول هزینه دادرسی را به زمان صدور اجراییه تعیین نمود ولی در فرضی که دادگاه قصد صدور حکم علیه خواهان و رد خواسته را داشته باشد اعمال ماده مذکور باعث عدم وصول هزینه دادرسی میگردد چرا که پرونده به مرحله اجرا نخواهد رسید حال سوال اینکه ۱- آیا اعمال ماده مذکورتکلیفی والزامی است و دراین پرونده های حتما میبایست هزینه دادرسی را در مرحله اجرا وصول کرد و نمی توان پس از تعیین میزان خواسته اخطار رفع نقص جهت پرداخت هزینه دادرسی را صادر نمود؟
۲- در فرض اخیر که حکم بر بی حقی خواهان صادر میگردد وصول هزینه دادرسی به چه شکل میباشد و آیا امکان رسیدگی به دعوایی در ماهیت بدون اخذ هزینه دادرسی وجود دارد یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- مستنبط از بند ۱۴ ماده ۳ قانون وصول برخی از در آمدهای دولت مصوب ۱۳۷۳ و اصلاحات بعدی، دادگاه بدوی باید قبل از صدور حکم نسبت به تعیین بهای خواسته اقدام و پس از صدور حکم بلا فاصله نسبت به اخذ آن (هزینه دادرسی) دستور لازم را صادر نماید.
۲- بند ۱۴ ماده ۳ قانون نحوه وصول برخی از درآمد های دولت مقرر داشته:« بقیه هزینه دادرسی بعد از تعیین خواسته و صدور حکم دریافت خواهد شد » با عنایت به اطلاق صدور حکم، اعم از اینکه حکم به محکومیت صادر شود و یا حکم به بی حقی، هزینه دادرسی باید به همان نحو وصول شود.