نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۲۴۴ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۱۱

تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۲/۱۱
شماره نظریه: ۷/۹۷/۲۴۴
شماره پرونده: ۹۶-۱۲۷/۱-۲۴۳۳
استعلام:
آیا ماده ۳۸۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نیز مواد راجع به فرجام دادستان کل کشور نسخ شده است در صورت مثبت بودن پاسخ دلایل و مستندات قانونی آن را بیان فرمائید؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اختیار فرجام خواهی دادستان کل کشور به استناد بند ۲ ماده ۳۷۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹/۱/۲۱ مقید به «رعایت مواد آتی» از جمله مواد ۳۸۷ و ۳۸۸ قانون مزبور بوده است که با تصویب ماده ۱۸ اصلاحی (۱۳۸۱/۷/۲۸) و ماده ۳۹ (الحاقی ۱۳۸۱/۷/۲۸) قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب ۱۳۷۳ با اصلاحات و الحاقات بعدی، مواد مزبور در حد مغایرت با مقررات اخیرالتصویب (۱۳۸۱/۷/۲۸) نسخ ضمنی شده است و در قوانین لازم الاجرا مصوب بعدی، از جمله قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی نیز اختیار فرجام خواهی به دادستان کل کشور داده نشده است و ایشان (وی) در موارد مذکور در ماده ۲۹۳ قانون اخیر الذکر، در صورتی که حکم قطعی صادره را خلاف شرع بین و یا قانون تشخیص دهد، میتواند مراتب را به طور مستدل جهت اعمال مقررات ماده ۴۷۷ این قانون (اعاده دادرسی) به رئیس قوه قضاییه اعلام نمایند، بنابراین تردیدی در نسخ اختیار فرجام خواهی دادستان کل کشور نسبت به آرای قطعی محاکم حقوقی موضوع بند ۲ ماده ۳۷۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ وجود ندارد.