نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۱۹۹ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۰۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۲/۰۹
شماره نظریه: ۷/۹۷/۱۹۹
شماره پرونده: ۹۷-۱۸۶/۲-۱۹۹
استعلام:
جرایمی که صرفاً مجازات آن انفصال موقت از خدمات دولتی است ماده ۵۷۶ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ آیا درجه هفت محسوب می شوند یا با توجه به مدت محرومیت فرد از اشتغال، حسب مورد درجه آن بر طبق ماده ۱۹ و بند چ ماده ۲۶ و تبصره یک ماده ۲۶ق م ا مصوب ۱۳۹۲ تعیین خواهد شد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به بند چ ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و تبصره ۱ همین ماده، انفصال از خدمات دولتی و عمومی، اعم از دائم یا موقت، فی الواقع یکی از موارد محرومیت از حقوق اجتماعی است که گاه به صورت مجازات اصلی و گاه تبعی یا تکمیلی اعمال میشود. بنابراین، چنانچه جرمی موجب انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی باشد، با توجه به تقسیم بندی جرایم تعزیری طبق ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی مذکور، درجه ۴ محسوب میشود و اگر موجب انفصال موقت باشد، با توجه به مدت آن، حسب مورد در درجات ۵، ۶ یا ۷ قرار میگیرد و ماده ۲۰ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی ۱۳۹۴ هم موید این مطلب است. مجازات انفصال از خدمات دولتی به مدت ۶ ماه تا یکسال نیز بر اساس شاخص های ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و تبصره های آن، درجه ۶ محسوب میشود و با صدور کیفرخواست، در دادگاه رسیدگی میشود