نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۳۱۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۲۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۲/۲۰
شماره نظریه: ۷/۹۶/۳۱۲۹
شماره پرونده: ۹۶-۳/۱-۲۳۴۱
استعلام:
چنانچه حکم بر محکومیت زوج به پرداخت مهریه در حق زوجه بنحو غیابی صادر گردد و در مرحله اجرای حکم از محکوم علیه غایب مالی منقول یا غیر منقول توقیف گردیده باشد، با واخواهی محکوم علیه غایب و پذیرش دادخواست واخواهی از جانب شعبه صادر کننده رای غیابی، ۱- آیا از اموال منقول یا غیر منقول توقیف شده، رفع توقیف شده و تحویل محکوم علیه میگردد یا خیر؟ یا اینکه فقط ادامه عملیات اجرایی متوقف مانده و اموال مذکور به همان نحو در توقیف میماند؟ ۲- در صورتی که میبایست از اموال منقول یا غیر منقول رفع توقیف شده و به محکوم علیه غایب تحویل گردد، مقام موافقت کننده و دستور دهنده برای این امر چه کسی است؟ قاضی اجرای احکام مدنی یا قاضی دادگاه بدوی؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- در فرض سوال، چنانچه به استناد تبصره ۱ ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکوم علیه در مهلت های قانونی از حکم غیابی واخواهی نماید، با صدور قرار قبولی واخواهی تا رسیدگی و صدور حکم و قطعیت آن، اجرای حکم متوقف میشود و توقف اجرای حکم، ملازمه ای با اعاده عملیات اجرائی ندارد؛ به عبارت دیگر، صرف قبولی واخواهی محکوم علیه موجب رفع توقیف از اموال وی نیست و از شمول ماده ۳۹ قانون اجرای احکام مدنی خارج است.
۲- با عنایت به پاسخ سوال ۱ پاسخ به این سوال منتفی است.