نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۲۰۶ مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۱۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۹/۱۹
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۲۰۶
شماره پرونده: ۱۵۵۹-۱/۱۶۸-۹۶
استعلام:
شخصی مظنون به ارتکاب قتل عمدی میباشد و جهت انجام تحقیقات به مدت دو سال در بازداشت موقت به سر می برد و سپس با صدور قرار وثیقه از زندان آزاد می گردند پس از ازادی دادگاه یا دادسرا به دلایل محکم تری علیه متهم دست پیدا می کند
در فرض دیگر دادگاه متهم به قتل عمدی را پس از دو سال بازداشت موقت با صدور قرار وثیقه آزاد مینماید و پس از انجام دادرسی مبادرت به صدور حکم به قصاص نفس مینماید و این حکم در دیوان عالی کشور تائید میگردد ؟ آیا در فرض قید شده امکان صدور مجدد قرار بازداشت موقت میباشد یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
حداکثر مدت قرار بازداشت موقت در جرایم موجب مجازات سلب حیات دو سال و در سایر جرایم یک سال است و در جرایم موجب مجازات سلب حیات، مانند قتل عمدی پس از انقضای مهلت بازداشت موقت، امکان ادامه بازداشت متهم با قرارهای کفالت و وثیقه وجود دارد.
مفاد تبصره یک ماده ی ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، حکایت از آن دارد که شامل قرارهای صادره از سوی دادگاه نیز میباشد و چنانچه، پرونده در دادگاه مطرح شود و بازداشت متهم ادامه داشته باشد، دادگاه ملزم به رعایت سقف زمانی مذکور در ماده ۲۴۲ قانون مذکور میباشد. بنابراین، با توجه به این که در هر دو فرض مطروحه در استعلام، متهم تا سقف مدت بازداشت موقت مقرر در ماده ۲۴۲ قانون یاد شده در بازداشت بوده است، موجب قانونی جهت صدور قرار بازداشت موقت (تشدید قرار وثیقه به بازداشت موقت) وجود ندارد، ولکن تشدید مبلغ قرار وثیقه متهم به منظور متناسب سازی آن با رعایت قوانین مربوط و شرایط حاکم بر پرونده و دلایل و اسناد موجود، توسط قاضی ذیربط فاقد اشکال قانونی است.