نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۱۸۰۵ مورخ ۱۳۹۶/۰۸/۰۷

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۸/۰۷
شماره نظریه: ۷/۹۶/۱۸۰۵
شماره پرونده: ۱۳۵۰-۱/۱۸۶-۹۵
استعلام:
۱- مجازات معاون در ایراد جرح عمدی در صورتی که مجازات قانونی مرتکب صرفاً پرداخت دیه از ناحیه وی میباشد چگونه تعیین میشود آیا امکان استناد به ماده ۶۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۹۲ به منظور تعیین مجازات برای معاون امکان پذیر است؟
۲- مطابق ماده ۱۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۹۲ توبه و ندامت با شرایطی منتهی به سقوط مجازات تعزیری خواهد شد تفاوت این شکل از اظهار ندامت موضوع بند ث ماده ۳۸ همان قانون به عنوان یکی از موارد اعمال کیفیات مخففه قضایی چیست./
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- با تصویب قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، جنایات عمدی غیر قابل قصاص، در صورتی قابل تعزیر است که از مصادیق ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ و یا تبصره آن باشد؛ لذا وقتی مجازات مباشر در ضرب و جرح عمدی فقط موجب پرداخت دیه است و هیچ گونه مجازاتی به عنوان تعزیر قابل اعمال نیست، با توجه به اینکه در ماده ۱۲۷ قانون صدرالذکر و سایر قوانین برای معاونت در این جرم، مجازات تعیین نشده است و با عنایت به عاریتی بودن معاونت در جرم و اصل قانونی بودن جرم و مجازات، معاونت در جرم موضوع سوال، قابل مجازات نیست. ضمنا فرض سوال از مصادیق ماده ۶۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ نیز نمیباشد؛ زیرا این ماده ناظر به مواردی است که جرم بودن رفتار در قانون تصریح شده، ولی نوع یا میزان تعزیر آنها در قوانین موضوعه تعیین نشده است.
۲- با عنایت به مواد ۱۱۴ و ۱۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، در توبه، احراز ندامت و اصلاح متهم لازم است؛ اما در خصوص بند ث ماده ۳۸ این قانون، صرف احراز ندامت متهم کافی است./