نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۱۲۳۵ مورخ ۱۳۹۶/۰۶/۰۴

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۶/۰۴
شماره نظریه: ۷/۹۶/۱۲۳۵
شماره پرونده: ۷۰۴-۱/۱۲۷-۹۶
استعلام:
چنانچه در متن قرار تأمین خواسته و در راستای ماده ۱۱۷ قانون آئین دادرسی مدنی به اجرای آن قبل از ابلاغ تصریح شده باشد و دادخواست تأمین خواسته نیز به صورت مستقل از دعوی اصلی و بدون طرح دعوی اصلی اقامه شده باشد آیا اعتراض خوانده به آن قرار مانع اجرا و توقیف اموال وی و یا رفع توقیف از آن خواهد گردید یا خیر؟
ثانیاً با توجه به اینکه در ماده ۱۱۶ قانون آئین دادرسی مدنی ذکر شده است که دادگاه در اولین جلسه به اعتراض رسیدگی می‌نماید که در فرض سوال دادخواست تأمین خواسته به صورت مستقل ارائه شده است منظور اولین جلسه رسیدگی به اعتراض به قرار تأمین خواسته است یا اولین جلسه ای که متعاقب تقدیم دعوی اصلی تشکیل خواهد گردید؟
ثالثاً دادگاه در رسیدگی به اعتراض به قرار تأمین خواسته که مستقل از دعوی اصلی صادر شده است چه اموری را مورد لحاظ قرار خواهد داد؟ آیا چنانچه خوانده منکر بدهی خود به خواهان باشد یا منکر امضای خود در ذیل سند مستند دعوی باشد دادگاه به این امور ماهیتی نیز که مربوط به اصل خواسته است رسیدگی می‌نماید یا آنکه رسیدگی به امور و ادعاهای مذکور منوط به تقدیم دادخواست اصلی از سوی ذی نفع خواهان اصلی می‌باشد
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولا: مستفاد از ماده ۱۱۷ قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی آن است که قرار تأمین پس از ابلاغ و نیز در مواردی بدون ابلاغ اجرا می‌شود و اعتراض نسبت به آن مانع اجرا و یا موجب توقف آن نخواهد بود.
ثانیا: منظور از اولین جلسه رسیدگی مندرج در ماده ۱۱۶ قانون یاد شده اولین جلسه رسیدگی به دعوای اصلی است و در فرضی که دعوای اصلی در مهلت مقرر اقامه نشود، وفق ماده ۱۱۲ قانون مذکور اقدام می‌شود.
ثالثا: اولین جلسه رسیدگی موضوع ماده ۱۱۶ مذکور موضوعیت دارد زیرا در جلسه یاد شده ادله خواهان و دفاعیات خوانده مطرح و مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و دادگاه با لحاظ آن در خصوص اعتراض به عمل آمده نسبت به قرار تأمین اتخاذ تصمیم می‌کند. بنابراین رسیدگی به اعتراض مذکور پیش از جلسه اول دادرسی که امکان رسیدگی نسبت به ماهیت دعوای اصلی وجود ندارد، با منع قانونی مواجه است.