نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۹۶۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۴/۲۷

تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۰۴/۲۷
شماره نظریه: ۷/۹۵/۹۶۷
شماره پرونده: ۶۴۸-۱/۱۶۸-۹۵
استعلام:
مطابق قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۴/۱۲/۹۲ وقانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۲۱/۱/۷۹ مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاه کیفری دو و دادگاه کیفری یک و نیز بین دادگاه تجدیدنظر و دادگاه کیفری یک کدام یک از مراجع دیوان عالی کشور یا تجدیدنظر استان میباشد؟
(توضیح در مورد شق دوم سوال اینکه: در پرونده ای که دادگاه کیفری دو رسیدگی نموده و متعاقباً تجدیدنظر خواهی شده دادگاه تجدیدنظر بر این نظر است که اساساً به جرم میبایست در دادگاه کیفری یک رسیدگی شود فلذا قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری یک صادر مینماید و دادگاه کیفری یک نیز خود را صالح به رسیدگی نمی داند)
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً: صرف نظر از سکوت قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در مورد حل اختلاف بین دادگاه های کیفری یک و دو، با عنایت به صراحت ماده ۳۱۷ همان قانون که حل اختلاف در صلاحیت در امور کیفری را به مقررات آیین دادرسی مدنی ارجاع داده است و اینکه هر دو دادگاه کیفری یک و دو صرف نظر از نوع جرم، رسیدگی بدوی می نمایند، با عنایت به متن ماده ۲۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی چنین استنباط میگردد که حل اختلاف صلاحیت بین دادگاه کیفری یک و دو در یک استان با دادگاه تجدیدنظر همان استان میباشد.
ثانیاً- با توجه به ماده ۳۱۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و ماده ۳۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، دادگاه کیفری یک و دو حق اختلاف با دادگاه تجدیدنظر استان را ندارند و نظر دادگاه تجدیدنظر استان برای دادگاه های کیفری یک و دو لازم الاتباع است.