نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۱۰۸۸ مورخ ۱۳۹۵/۰۵/۱۱

تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۰۵/۱۱
شماره نظریه: ۷/۹۵/۱۰۸۸
شماره پرونده: ۶۹۹-۲۶-۹۵
استعلام:
نظر به اینکه قرار ممنوع الخروج بودن محکوم علیه به موجب ماده ۲۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۳ مرجع اجرا کننده رای به تقاضای محکوم له قرار ممنوع الخروج محکوم علیه را صادر می کند و در تبصره همان ماده ذکر شده در خصوص سفر واجب که و جوب آن از قبل ثابت شده باشد و سفرهای درمانی ضروری دادگاه موقتا به محکوم علیه اجازه خروج از کشور را میدهد لذا قرار ممنوع الخروج بودن محکوم علیه را میبایست قاضی اجرای احکام صادر نماید یا دادگاه صادرکننده دادنامه؟ بر فرض اینکه قاضی اجرای احکام قرار ممنوع الخروج بودن محکوم علیه را صادر نماید در خصوص خروج از کشور به لحاظ سفرهای واجب و ضروری از جمله سفرهای درمانی با ملحوظ نظر داشتن تبصره همان ماده که ذکر دادگاه شده اجازه خروج با قاضی اجرای احکام میباشد یا قاضی دادگاه صادرکننده حکم؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به ماده ۲۳ و تبصره آن از قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴، مرجع اجرا کننده رای به تقاضای محکوم له قرار ممنوع الخروجی محکوم علیه را تا زمان اجرای رای یا ثبوت اعسار یا جلب رضایت محکوم له یا سپردن تامین مناسب صادر می کند و همین مرجع در خصوص سفرهای واجب و درمانی ضروری، موقتاًٌ اجازه خروج از کشور را به محکوم علیه میدهد. بنابراین، مرجع صادر کننده این قرار و اجازه دهنده برای خروج از کشور، دادگاهی است که حکم زیر نظر آن اجرا میشود و قاضی اجرای احکام مدنی در این خصوص اختیاری ندارد، مگر آنکه به عنوان دادرس علی البدل دادگاه اقدام نماید.