نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۶۴۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۷/۲۸

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۷/۲۸
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۶۴۹
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۲۹/۱-۶۴۹ ح
استعلام:
مستاجر پس از انقضای مدت اجاره مبادرت به تخلیه عین مستاجره کرده و به موجب اظهارنامه ای مراتب تخلیه بودن عین مستاجره را به موجر اعلام داشته است. اظهارنامه از طریق سامانه ثنا به موجر ابلاغ شده؛ اما موجر از حضور در مورد اجاره و صدور رسید تخلیه خودداری کرده و پس از گذشت شش ماه از تاریخ انعقاد قرارداد اجاره و اطلاع از مفاد اظهارنامه، دعوای تخلیه و مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ انعقاد مدت اجاره تا زمان صدور حکم بر تخلیه ملک را به طرفیت مستاجر اقامه کرده است.
۱- در صورت عدم اقدام موجر جهت تصرف عین مستاجره یا عدم صدور رسید تحویل که در قرارداد اجاره قید شده است، آیا مستاجر به جز تخلیه ملک با تکلیف قانونی دیگری نیز مواجه است؟
ب- با توجه به این که تخلیه بودن مورد اجاره به موجب اظهارنامه از ناحیه مستاجر به موجر ابلاغ شده است، آیا دعوای تخلیه و مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از سوی موجر علیه مستاجر قابل پذیرش است؟ توضیح آن که قرارداد اجاره مشمول قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۷۶ است.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱ و ۲- اولاً، در فرضی که موجر به رغم ارسال اظهارنامه مستاجر مبنی بر تخلیه ملک توسط وی به جهت انقضاء مدت اجاره، جهت تصرف عین مستاجره و دادن رسید تحویل به مستاجر مراجعه نکند، بابت ایامی که مورد اجاره به این سبب بلااستفاده مانده است، حق مطالبه اجرت المثل از مستاجر ندارد.
ثانیاً، در فرضی که موجر به رغم تخلیه بودن عین مستاجره، دعوای تخلیه مطرح کند، به لحاظ آن که دعوای مطرح شده سالبه به انتفای موضوع است، قابلیت استماع ندارد.