نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۳۷۴ مورخ ۱۴۰۰/۰۴/۲۷

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۴/۲۷
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۳۷۴
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۳۷۴ ک
استعلام:
در مواردی که متهم به صورت غیابی محکوم میشود و شاکی به رای صادره اعتراض می کند و متهم در مرحله تجدیدنظر نیز علی رغم ابلاغ حاضر نشده و دفاعی مطرح نمی کند و رای بدوی عینا در دادگاه تجدیدنظر تائید میشود و پس از آن، محکوم در مرحله اجرا دستگیر و از رای صادره واخواهی می کند، آیا دادگاه بدوی مکلف به ورود در ماهیت و تصمیم گیری است یا به استناد ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ به لحاظ این که رای دادگاه تجدیدنظر متضمن محکومیت متهم بوده، موجبی برای طرح مجدد پرونده در دادگاه بدوی نیست و در همان دادگاه تجدیدنظر نسبت به واخواهی محکوم رسیدگی میشود؟ در صورتی که عقیده بر رسیدگی در دادگاه بدوی دارید، چنانچه نظر دادگاه بدوی پس از رسیدگی به واخواهی بر برائت محکوم باشد، آیا رای دادگاه تجدیدنظر را نقض و رای جدید صادر کند؟ راهکار در این مورد چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
در فرض استعلام که شاکی نسبت به رای صادره از سوی دادگاه بدوی که مبنی بر محکومیت غیابی متهم بوده است، درخواست تجدیدنظر کرده است و دادگاه تجدیدنظر نیز بدون این که محکوم علیه (متهم) در مرحله تجدیدنظر حضور یافته یا لایحه دفاعیه داده باشد، مبادرت به صدور حکم بر تأیید دادنامه بدوی نموده است؛ با لحاظ مداخله دادگاه تجدیدنظر استان و متعاقباً صدور رای بر تأیید دادنامه بدوی که به منزله صدور حکم بر محکومیت متهم (محکوم علیه) غایب است، فرض مطروحه از مصادیق ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ بوده و لذا محکوم علیه غایب حق واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را دارد.