نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۷۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۲۵

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۳/۲۵
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۱۷۰
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۱۷۰ ک
استعلام:
۱- آیا آراء صادره بر اساس ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری قابل تجدید نظرخواهی یا اعمال ماده ۴۴۲ قانون یادشده است؟
۲- آیا می توان ضارب را بابت ارش صدماتی که در اثر عمل جراحی ایجاد میشود مانند تعبیه لوله یا آسیب نسج نرم، از باب تسبیب محکوم کردیا این که غیر قابل انتساب استو صرفاً صدماتی که حین حادثه (کار یا تصادف) یا ضرب و جرح ایجاد شده است بر عهده متهم است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- با توجه به این که در ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، به قطعیت یا قابلیت تجدید نظر خواهی و فرجام نسبت به حکم واحد صادره در اجرای ماده مزبور تصریح به عمل نیامده است، بنابراین در خصوص مورد مذکور باید به قواعد عام حاکم بر تجدید نظر خواهی یا قابلیت فرجام نسبت به آرای دادگاه ها رجوع شود و لذا با لحاظ مواد ۴۲۷، ۴۲۸ و ۴۴۳ قانون فوق الذکر، آرای دادگاه های کیفری قابل تجدید نظر و فرجام و آرای صادره از سوی دادگاه تجدید نظر (در خصوص موضوع ماده ۵۱۰ قانون صدرالذکر)، قطعی است. لذا در فرضی که مطابق ضابطه مرقوم، رای صادره قطعی است، اعمال حکم مقرر در ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که ناظر به تخفیف مجازات در آراء غیر قطعی است، سالبه به انتفای موضوع است.
۲- با توجه به صراحت رای وحدت رویه ۸۰۴ مورخ ۱۳۹۹/۱۰/۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور مبنی بر این که جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی قابلیت استناد به رفتار وارد کننده صدمه اولیه را ندارد و با عنایت به این که آراء وحدت رویه در حکم قانون بوده و وفق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در موارد مشابه برای دیوان عالی کشور، دادگاه ها و دیگر مراجع، اعم از قضایی و غیر قضایی لازم الاجرا است؛ بنابراین هرگونه تفسیر خلاف مفاد رای وحدت رویه پیش گفته در جهت مسئول دانستن جانی فاقد وجه است.