نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۹۵ مورخ ۱۳۹۹/۰۳/۱۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۳/۱۲
شماره نظریه: ۷/۹۹/۹۵
شماره پرونده: ۹۹-۱۶۸-۹۵ک
استعلام:
چنانچه رای غیابی بر محکومیت متهم صادر شود و شاکی نسبت به رای صادر ه تجدیدنظر خواهی کند منتهی مهلت واخواهی متهم یا منقضی نشده باشد یا ابلاغ دادنامه به صورت قانونی صورت گرفته باشد، آیا دادگاه تجدیدنظر میتواند با توجه به مواد ۴۰۶ و ۴۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری به تجدیدنظر خواهی شاکی رسیدگی کند؟ به عبارت دیگر با توجه به این که طبق ماده ۴۰۷ این قانون تعیین وقت رسیدگی در مرحله واخواهی الزامی است تکلیف دادگاه تجدیدنظر چیست؟ (مفاد بند «ث» ماده ۴۵۰ و ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در نظر گرفته شود)
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
آراء دادگاه های کیفری نسبت به شاکی و دادستان همیشه حضوری است و وصف حضوری یا غیابی بودن آراء، صرفاً نسبت به محکوم علیه قابل انطباق است. بنابراین غیابی بودن رای نسبت به متهم تأثیری در حق تجدیدنظر خواهی شاکی و دادستان ندارد و اطلاق عبارت «رای» مذکور در بند پ ماده ی ۴۳۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که مطلق آراء اعم از حضوری و غیابی را شامل میشود، موید این استنباط است، لذا در آن قسمت از فرض سوال که حکم دادگاه ابلاغ قانونی شده و مهلت بیست روزه نیز منقضی شده باشد، دادگاه تجدیدنظر با لحاظ مواد ۴۲۶، ۴۲۷، بند ب ماده ی ۴۳۴، ۴۵۷ و ۴۶۱ این قانون، به تجدیدنظر خواهی شاکی یا دادستان رسیدگی می کند، اما در فرضی که مهلت واخواهی متهم اساساً منقضی نشده باشد و شاکی نسبت به رای صادره تجدیدنظر خواهی کند، با عنایت به ذیل ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و لحاظ این که واخواهی طریق عدولی شکایت از آراء است، موجب قانونی جهت طرح و ارسال پرونده به دادگاه تجدیدنظر وجود ندارد.