نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۸۲۹ مورخ ۱۳۹۹/۰۷/۰۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۷/۰۲
شماره نظریه: ۷/۹۹/۸۲۹
شماره پرونده: ۹۹-۱۸۶/۱-۸۲۹ ک
استعلام:
با توجه به ماده اصلاحی ۴ قانون حفظ و گسترش فضای سبز و ماده ۶۸۶ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی و رای وحدت رویه ۷۵۹ مورخ ۱۳۹۶/۴/۲۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور که طبق آن در صورتی که حداقل و حداکثر مجازات جزای نقدی مشخص نباشد جزای نقدی نسبی بوده و درجه هفت به حساب می آید و در ماده ۴ قانون گسترش فضای سبز حداقل و حداکثر جزای نقدی تا سی اصله درخت مشخص شده است
۱- در صورتی که شخص یک اصله درخت را قطع کند حداکثر مجازات آن ده میلیون و تعزیر درجه هشت است، آیا طبق بند «ج» ماده ۹ قانون شوراهای حل اختلاف در صلاحیت شورا است؟
۲- قطع دو اصله درخت حداکثر جزای نقدی بیست میلیون ریال و درجه هفت است.آیا رسیدگی به آن طبق ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در صلاحیت مستقیم دادگاه است؟
۳- قطع سه اصله درخت و بیشتر با توجه به میزان مجازات آن ،آیا بایستی پرونده با صدور کیفرخواست از ناحیه دادسرا جهت رسیدگی به دادگاه وارد شود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با تذکر این که ماده ۶۸۶ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) مصوب ۱۳۷۵ با تصویب ماده ۴ قانون اصلاح لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب ۱۳۸۸ نسخ شده است، با عنایت به این که مجازات جزای نقدی از بابت قطع درخت موضوع ماده ۴ از قانون پیش گفته به نسبت تعداد درختان موضوع جرم متغیر است، مجازات این جرم مطابق رای وحدت رویه ۷۵۹ مورخ ۱۳۹۶/۴/۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور از نوع جزای نقدی نسبی است که با توجه به حکم مقرر در تبصره ۳ ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، درجه هفت محسوب میشود و بنابراین برابر ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ جرم قطع درخت صرف نظر از تعداد آن، به طور مستقیم در دادگاه کیفری دو مطرح میشود.