نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۹۹۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۲/۲۵

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۲/۲۵
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۹۹۰
شماره پرونده: ۹۹-۱۸۶/۲-۱۹۹۰ ک
استعلام:
آیا مصادیق تهدید به عنوان معاونت در جرم، محدود به همان مصادیق مندرج در ماده ی ۶۶۹ قانون تعزیرات است یا فراتر از آن را نیز شامل میشود؛ به عنوان مثال، معشوقه ای عاشق خود را تهدید کند که اگر جرم مد نظر را مرتکب نشود، به رابطه خود با او پایان میدهد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
«تهدید به ارتکاب جرم» موضوع بند «الف» ماده ۱۲۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که رکن مادی معاونت در جرم محسوب میشود، متفاوت از تهدیدی است که به عنوان جرم مستقل (جرم تام) در ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) مصوب ۱۳۷۵ جرم انگاری شده است؛ با این توضیح که «تهدید به ارتکاب جرم» که در ردیف ترغیب، تطمیع یا تحریک به ارتکاب جرم در بند «الف» ماده ۱۲۶ قانون صدرالذکر آمده است، مقید و محدود به مصادیق تهدیدی نیست که در متن ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) آمده است و هر نوع «تهدید به ارتکاب جرم» که در تهدیدشونده موثر واقع شده و او را در ارتکاب جرم مصمم کند و موجب ارتکاب جرم شود، از مصادیق تهدید بند صدرالذکر محسوب میشود که تشخیص آن با توجه به امکان تأثیر و میزان تأثیر تهدید در تهدیدشونده که موجب وقوع جرم شده است، با قاضی رسیدگی کننده است. در مثالی که در استعلام آمده است، چون «تهدید» موضوع مثال از مصادیق تهدید به شرحی که در ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) مصوب ۱۳۷۵ آمده است (تهدید به ضررهای نفسی، شرفی و مالی یا افشای سرّ) نمیباشد، لذا صرف تهدید به نحوی که بیان شده است جرم محسوب نمی شود، ولی چنانچه این تهدید به گونه ای بر تهدیدشونده تأثیر بگذارد که موجب سوق وی به ارتکاب جرم شده و جرم واقع شود، میتواند از مصادیق تهدید موضوع بند «الف» ماده ۱۲۶ قانون صدرالذکر باشد که احراز آن همانطور که بیان شد، با قاضی رسیدگی کننده است.