نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۷۷۹ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۰۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۱۲/۰۹
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۷۷۹
شماره پرونده: ۹۹-۱۸۶/۲-۱۷۷۹ ک
استعلام:
در یک پرونده آقای «الف» به صورت غیرمجاز به محتویات داده های حفاظت شده موجود در تلفن همراه آقای «ب» دسترسی پیدا کرده و آن را به عنوان ادله وقوع جرم به مرجع قضایی تحویل میدهد:
۱- به شرط احراز شرایط و قیود مندرج در ماده ۶۸۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و تأیید اصالت سند ارائه شده، آیا این دلیل با توجه به اصل مشروعیت طریق تحصیل دلیل و اصل الزامی بودن تعقیب قابلیت استناد به عنوان دلیل اثبات کننده وقوع جرم را دارد؟
۲- آیا در این فرض آقای «الف» به اتهام دسترسی غیرمجاز به داده های دیگری موضوع ماده ۷۲۹ کتاب تعزیرات با توجه به این که اصطلاحاً به بزه دیده لباس متهم پوشانده نمی شود، قابل تعقیب است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- ادله اثبات در ماده ۱۶۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ احصاء شده است؛ لذا فرض سوال یعنی محتویات (داده ها) موجود در گوشی همراه صرف نظر از این که نحوه دسترسی به آن غیرمجاز بوده است، حسب مورد میتواند با تشخیص قاضی به عنوان دلیل یا قرینه جرم محسوب شود.
۲- با توجه به اطلاق ماده ۷۲۹ قانون مجازات اسلامی الحاقی ۱۳۸۸ (ماده یک قانون جرایم رایانه ای)، صرف دسترسی غیرمجاز به سامانه های رایانه ای یا مخابراتی که به وسیله تدابیر امنیتی حفاظت شده باشد، مشمول حکم مقرر در ماده یادشده است و انگیزه دسترسی غیرمجاز تأثیری در قضیه ندارد.