نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۰۰۷ مورخ ۱۳۹۹/۰۷/۲۳

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۷/۲۳
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۰۰۷
شماره پرونده: ۹۹-۳/۱-۱۰۰۷ ح
استعلام:
شخص «الف» با مراجعه به نمایندگی بیمه ایران جهت خود و یکی از فرزندانش قرارداد بیمه عمر منعقد می کند بدین صورت که شخص «الف» باید ماهیانه مبالغی را به شرکت بیمه پرداخت کند تا پس از سپری شدن مدت مشخصی حق بیمه عمر را دریافت کند. حال اگر شخص «الف» مدیون باشد، بستانکار میتواند حق بیمه ای که «الف» تاکنون پرداخت کرده است را توقیف کند و یا آن که حق بیمه ای که «الف» جهت بیمه پس انداز عمر فرزندش پرداخت کرده است را توقیف کند؟ و یا آن که حق بیمه عمر قابل توقیف نیست و بستانکار صرفاً پس از سپری شدن مدت قرارداد میتواند مبلغ حق بیمه پس انداز را به بیمه گذار تعلق میگیرد، توقیف کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
آنچه بیمه گذار به عنوان حق بیمه پرداخت می کند، وجهی است که متعلق حق بیمه گر قرار گرفته تا در مقابل وجوه دریافتی به تعهد خود در مقابل ذینفع عمل کند. بنابراین توقیف آن به عنوان مال محکوم علیه (بیمه گذار) امکان پذیر نیست. با این حال، اجرای احکام میتواند به بیمه گر اعلام کند تا در صورت لغو قرارداد بیمه، حقوق متعلقه به بیمه گذار (و نه شخص ثالث) را به حساب اعلامی از سوی اجرای احکام واریز کند.