لوگو ⚖️ پرتال حقوقی بهروز اصبحی کاربردی | جامع | رایگان جستجو

نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۹۸۶ مورخ ۱۳۹۸/۱۰/۰۳

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۰/۰۳
شماره نظریه: ۷/۹۸/۹۸۶
شماره پرونده: ح ۶۸۹-۰۶-۸۹
استعلام:
احتراما این دادگاه را در خصوص موارد ذیل ارشاد فرمائید:
۱- آیا مقرره بند «ب» ماده ۱۱۳ قانون برنامه ۵ ساله توسعه ششم با موضوع مراجعه به اداره اجرای ثبت الزامی است یا اختیاری؟
۲- با توجه به ماده ۷ قانون تسهیل اعطاء تسهیلات بانکی و.. قرارداد های بانکی در حکم سند رسمی است با توجه به این قید و ضرورت رسیدگی سریع به پرونده های بانکی آیا قرارداد های بانکی نیز مشمول مقررات بند «ب» ماده ۱۱۳ قانون برنامه ۵ ساله توسعه ششم بوده و یا اینکه مقررات اخیر اختصاص به اسناد رسمی دارد نه اسناد عادی در حکم سند رسمی./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- ماده ۲ آیین نامه اجرایی شناسایی و توقیف اموال مدیون در اجرای مفاد اسناد رسمی (آیین نامه موضوع تبصره یک بند «ب» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران) مصوب ۱۳۹۸/۴/۲۲ ریاست محترم قوه قضاییه در این خصوص صراحت دارد و می توان به آن مراجعه کرد.
۲- قانون گذار در بند «ب» ماده ۱۱۳ قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۹۵، اصطلاح «اسناد رسمی لازم الاجرا» و در تبصره ۲ این بند، اصطلاح «اسناد لازم الاجرا» را به کار برده است. بنابراین با توجه به تصریح مقنن به این دو اصطلاح شناخته شده، نمی توان عمل قانون گذار را حمل بر تسامح نمود؛ به ویژه آن که بلافاصله بعد از ذکر متن بند «ب»، در تبصره یک این بند، تهیه و تصویب آیین نامه اجرایی آن را مقرر کرده و سپس مفاد تبصره های ۲ و ۳ را آورده است که در مجموع حکایت از آن دارد که متن بند «ب» ماده ۱۱۳ یادشده و تبصره یک آن، صرفا ناظر به «اسناد رسمی لازم الاجرا» است؛ اما تبصره های ۲ و ۳ این ماده ناظر به تمام اسناد لازم الاجرا از جمله قرارداد های بانکی موضوع ماده ۱۵ اصلاحی قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب ۱۳۶۵/۱۲/۲۸ و ماده ۷ قانون تسهیل اعطای تسهیلات بانکی و کاهش هزینه های طرح و تسریع در اجرای طرح های تولیدی و افزایش منابع مالی و کارآیی بانک ها مصوب ۱۳۸۶/۴/۵ میباشد. ضمنا مفاد قانون اصلاحی صدور چک مصوب ۱۳۹۷/۸/۱۳ و از جمله ماده ۲۳ آن که دادگاه صالح به رسیدگی به اصل دعوا را مرجع صدور اجراییه دانسته است و ماده ۲ آیین نامه صدرالذکرموید نظر فوق میباشد.