نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۷۰۸ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۲۵

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۲/۲۵
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۷۰۸
شماره پرونده: ح ۸۰۷۱-۱/۳-۸۹
استعلام:
در پرونده ای محکوم له بابت مهریه منزل مسکونی همسر خویش را به عنوان مال در اجرای احکام مدنی معرفی نموده که پس از توقیف محکوم علیه مدعی شده است که ملک را فروخته است و محکوم له دادخواست بطلان معامله مبنی بر اینکه معامله صوری است و ملک متعلق به محکوم علیه میباشد را مطرح نموده که منجر به صدور رای مبنی صوری بودن معامله گردیده و ملک متعلق به زوج قلمداد شده است و موضوع در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شده است و پس از صدور رای محکوم علیه مجددا ادعا نموده که ملک مستثنیات دین میباشد که حسب گزارش مرجع انتظامی مشخص گردیده محکوم علیه در منزل مذکور ساکن نمیباشد حال اعلام فرمایید آیا منزل مذکور مستثنیان تلقی میشود یا امکان فروش یا تحویل آن بابت طلب زوجه وجود دارد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به بند «الف» ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴ و تبصره یک آن، منزل مسکونی محکوم علیه در صورتی جزء مستثنیات دین تلقی میشود که اولاً، علی الاصول محل سکونت بالفعل محکوم علیه باشد و ثانیاً، منزل مسکونی در حد نیاز و شأن عرفی محکوم علیه در حالت اعسارش باشد. بنابراین در فرض سوال انکار اولیه محکوم علیه مبنی بر عدم مالکیت منزل مسکونی متنازع فیه، در تشخیص مستثنیات یا عدم مستثنیات دین بودن منزل مسکونی تأثیری ندارد.