نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۴۰۱ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۱۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۹/۱۹
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۴۰۱
شماره پرونده: ۹۸-۹/۱۶-۱۴۰۱ ح
استعلام:
احتراما در خصوص مواردی که موضوع دعوی اثبات نکاح است و نکاح هنوز ثابت نشده و همچنین در مواردی که دعوی مربوط به خود زوجین است ولی طلاق گرفته اند به طور مثال زوجه دعوی جهیزیه را بعد از طلاق مطرح می کند و همچنین در زمانی که زوجه دعوی نفقه فرزند را مطرح می کند آیا طبق ماده ۱۲ قانون حمایت خانواده در کدام یک از موارد مذکور زوجه میتواند در محل سکونت خود اقامه نماید.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
امتیاز قانونی مذکور در ماده ۱۲ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱ مبنی بر اجازه طرح دعوا توسط زوجه در دعاوی و امور خانوادگی مربوط به زوجین در دادگاه محل سکونت زوجه (به جز مطالبه مهریه غیر منقول)، استثنایی وارد بر اصل طرح دعوا در محل اقامت خوانده (موضوع ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹) است؛ لذا در تفسیر این ماده باید به قدر متیقن اکتفاء نمود. بنابراین، امتیاز مذکور که صرفاً مربوط به دعاوی میان زوجین است، شامل دعوای مطالبه نفقه فرزند از سوی مادر به طرفیت پدر و دعوای اثبات زوجیت و همچنین دعاوی بعدی زوجین مطلقه نمی گردد.