نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۹۵ مورخ ۱۳۹۷/۰۱/۲۸

تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۱/۲۸
شماره نظریه: ۷/۹۷/۹۵
شماره پرونده: ۹۶-۸۵-۲۳۴۷
استعلام:
همانگونه که استحضار دارید «قانون حفظ و گسترش فضای سبز و جلوگیری از قطع بی رویه درخت» مصوب ۱۳۵۲/۰۵/۱۱، به موجب «لایحه قانونی الغاء قوانین: متحدالشکل نمودن البسه اتباع ایران در داخله مملکت، تشدید مجازات اشخاص بدسابقه و شرور، شکاربانهای شکارگاه ها و قرق های سلطنتی، حفظ و گسترش فضای سبز و جلوگیری از قطع بی رویه درخت و ماده ۲۹ قانون ثبت احوال» مصوب ۱۳۵۸/۱۱/۱۳ شورای انقلاب، نسخ صریح شده و «لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها» مصوب ۱۳۵۹/۰۳/۰۳ جایگزین آن گردیده است. مع ذلک قانون منسوخه مذکور در برخی از قوانین موخر، منجمله در ماده ۱ «قانون اصلاح مواد ۱۴۷ و ۱۴۸ اصلاحی قانون ثبت اسناد و املاک» مصوب ۱۳۷۶/۰۵/۲۶ و ماده ۸ «قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمانهای فاقد سند رسمی» مصوب ۱۳۹۰/۰۹/۲۰ و ماده ۶۸۶ «قانون تعزیرات»، مورد استناد و ارجاع قرار گرفته و شبهه تنفیذ و ابقای قانون مذکور را القاء مینماید. لذا با توجه به ابهام راجع به منسوخ یا مجری بودن قانون مذکور، خواهشمند است در این خصوص، ارشاد و ارائه طریق فرمایید. قبلاً از مساعدت حضرتعالی کمال امتنان را دارم.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
قانون حفظ و گسترش فضای سبز و جلوگیری از قطع بی رویه درختان مصوب مردادماه ۱۳۵۲ مذکور در قسمت اخیر ماده ۴۱(اصلاحی ۱۳۵۴/۳/۱۴)قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع به موجب بند ۴ لایحه قانونی قوانین متحدالشکل نموده البسه اتباع ایرانی در داخل مملکت و مصوب ۱۳۵۸/۱۱/۳شورای انقلاب نسخ شده و بعد از این تاریخ قابل استناد و اعمال نیست.