نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۲۸۳ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۲۳

تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۲/۲۳
شماره نظریه: ۷/۹۷/۲۸۳
شماره پرونده: ۹۷-۱۶۸-۲۸۳
استعلام:
به استحضار می رساند در ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری سال ۹۲ آمده است «… در صورت عجز از معرفی کفیل یا ایداع وثیقه و یا در جرائم پیش بینی شده در ماده (۲۷۳) این قانون دادسرا یا دادگاه میتواند
با رعایت ماده (۲۳۸) این قانون قرار نگهداری موقت آنان را در کانون اصلاح و تربیت صادر نمایند…»
با توجه به ماده فوق بعضی از همکاران محترم قضایی در دادسرا و دادگاه برای متهمان بالای پانزده سال تا هجده سال تمام قرار کفالت یا وثیقه صادر می نمایند و بعلت عجز با همان قرار متهمان نوجوان را به کانون اصلاح و تربیت اعزام می نمایند در صورتی که به نظر می رسد باید قرار صادره به قرار نگهداری موقت در کانون گردد، لذا استدعا دارد موضوع مورد بررسی و این معاونت را ارشاد فرمائید آیا برای متهمان نوجوان که برای آنان قرار کفالت یا وثیقه صادر میشود و توانایی معرفی کفیل یا ایداع وثیقه ندارند (که معمولاً چنین است) بایستی با همان قرار به کانون اصلاح و تربیت اعزام شوند یا قرارهای فوق تبدیل به قرار نگهداری موقت در کانون گردد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
صرف نظر از این که به دلالت ذیل ماده ۲۸۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با الحاقات و اصلاحات بعدی، برای افراد زیر ۱۵ سال، اخذ کفیل یا وثیقه امکان پذیر نمیباشد، در فرض سوال در مواردی که در خصوص متهم نوجوان مطابق ماده ۲۸۷ موصوف قرار کفالت یا وثیقه صادر و متهم مزبور عاجز از معرفی کفیل یا ایداع وثیقه است، با توجه به اینکه قرار نگهداری موقت در کانون اصلاح و تربیت، قراری مستقل از قرارهای فوق الذکر است؛ بنابراین قرارهای کفالت یا وثیقه باید تبدیل به قرار نگهداری موقت گردد و چنانچه متعاقباً متهم مبادرت به معرفی کفیل یا تودیع وثیقه نماید، بازپرس باید نسبت به لغو قرار نگهداری موقت و ابقای مجدد قرار کفالت یا وثیقه و نیز صدور قرار قبولی کفالت یا وثیقه اقدام نماید.