نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۲۰۵ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۱۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۲/۱۰
شماره نظریه: ۷/۹۷/۲۰۵
شماره پرونده: ۹۷-۱۶۸-۲۰۵
استعلام:
احتراماً، به استحضار می رساند نظر به ابهام حاصله در خصوص موضوع ذیل و نقش ارشادی آن مرجع مستدعی است نظریه آن اداره را اعلام فرمائید؛ ماده ۷۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با الحاقات و اصلاحات بعدی بر خلاف ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸ برای به جریان انداختن تعقیب مجدد متهمانی که سابقاً تقاضای ترک تعقیب ایشان شده است، مهلت و محدودیت زمانی تعیین نموده است. حال در مقام عمل این ابهام وجود دارد که اگر قرار ترک تعقیبی در زمان حاکمیت قانون سابق صادر شده باشد و در حال حاضر، شاکی تقاضای تعقیب مجدد متهم را نماید کدام قانون ملاک اعتبار است؟ به عنوان مثال چنانچه قرار ترک تعقیب قبل از سال ۱۳۹۴ صادر شود و شاکی در سال ۹۷ تقاضای تعقیب مجدد را نماید آیا امکان به جریان انداختن پرونده و شروع تعقیب وجود دارد یا به لحاظ انقضاء مهلت یکساله امکان تعقیب مجدد وجود ندارد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به این که قواعد آیین دادرسی کیفری از جمله ترک تعقیب از قوانین شکلی و آمره است و مربوط به نظم عمومی است و در واقع شیوه دادرسی را بیان مینماید و قانونگذار در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ طی ماده ۷۹ آن قانون، زمانی (یک سال) را جهت تقاضای تعقیب مجدد، معین نموده است و به استناد بند پ ماده ۱۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، قوانین مربوط به شیوه دادرسی نسبت به جرائم سابق بر وضع قانون، فوراً باید اجراء شود، در فرض مطروحه تقاضای تعقیب مجدد متهم پس از یک سال از تاریخ لازم الاجراء شدن قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، فاقد وجاهت قانونی است.