نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۹۰۵ مورخ ۱۳۹۶/۱۱/۲۸

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۱/۲۸
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۹۰۵
شماره پرونده: ۹۶-۱۶۸/۱-۲۱۸۳
استعلام:
با عنایت به اینکه ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۴/۱۲/۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی اعطاء مرخصی به محکومان را برای مدت سه روز در ماه پیش بینی لکن برخورداری از آن را منوط به رعایت ضوابط و مقررات زندان ومشارکت در برنامه های اصلاحی وتربیتی و کسب امتیازات لازم نموده و این در حالی است که تعیین مقررات موضوع این ماده و امتیاز هر یک از برنامه های اصلاحی و تربیتی چگونگی انطباق وضعیت زندانیان با شرایط تعیین شده و نحوه اعطای مرخصی به آنان به موجب آیین نامه ای در نظرگرفته شده که تاکنون تهیه و تصویب نشده است لذا با توجه به موارد یاد شده و به منظور رفع ابهام از شیوه اقدام در اعطای مرخصی و اینکه آیا می توان بدون تصویب آیین نامه نسبت به اعطای مرخصی مطابق صدر ماده مذکور اقدام نمو یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً: تا تصویب و لازم الاجرا شدن آیین نامه اجرایی موضوع ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، همچنان آیین نامه های پیشین، نظیر آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور مصوب ۲۰/۵/۸۴ و اصلاحات بعدی (در موارد مرتبط)، جز در مواردی که مغایر قوانین موخرالتصویب باشد معتبر است.
ثانیاً: در خصوص اعطای مرخصی به زندانی موضوع ماده ۲۱۹ آیین نامه اجرایی مورد استعلام با توجه به ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و لحاظ ماده ۱۷ دستورالعمل ساماندهی زندانیان و کاهش جمعیت کیفری زندان ها مصوب ۱۳۹۵/۱/۱۷، به نظر می رسد، اخذ تامین کیفری ضرورت داشته و این قسمت از ماده ۲۱۹ از آیین-نامه که اعطای مرخصی را بدون اخذ تامین تجویز نموده است منسوخ است.