نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۳۶۵ مورخ ۱۳۹۶/۱۰/۰۴

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۰/۰۴
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۳۶۵
شماره پرونده: ۱۷۱۷-۱/۱۶۸-۹۶
استعلام:
مطابق ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی یکی از مجازات های تکمیلی پیش بینی شده اقامت اجباری در محل معین تبعید میباشد و مطابق ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در تمام محکومیت های تعزیری در صورتی که دادستان از حکم صادره درخواست تجدید نظر نکرده باشد محکوم علیه میتواند پیش از پایان مهلت تجدید نظرخواهی با رجوع به دادگاه صادر کننده حکم حق تجدید نظرخواهی خود را اسقاط یا درخواست تجدید نظر را مسترد نماید و تقاضای تخفیف کند در این صورت دادگاه در وقت فوق العاده با حضور دادستان به موضوع رسیدگی و تا یک چهارم مجازات تعیین شده را کسر می کند این حکم دادگاه قطعی است
سوال: چنانچه متهمی در کنار مجازات اصلی تعزیری به مجازات تکمیلی تبعید نیز محکوم شده است آیا میتواند از امتیاز تخفیف مندرج در ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در خصوص مجازات تبعید هم استفاده می کند یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به اینکه مجازات تکمیلی با لحاظ ماده ۱۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، نوعی مجازات تعزیری است که علاوه بر مجازات اصلی جرم تعیین میشود؛ بنابراین مشمول اطلاق عنوان مجازات مذکور در ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و نیز بالتبع عنوان محکومیت های تعزیری مندرج در صدر این ماده قرار میگیرد و دادگاه میتواند در صورت تحقق شرایط مذکور در ماده ۴۴۲ قانون اخیرالذکر، نسبت به اعمال تخفیف در مجازات تکمیلی تا یک چهارم مجازات تعیین شده در حکم غیرقطعی اقدام نماید.