نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۲۴۴ مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۲۱

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۹/۲۱
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۲۴۴
شماره پرونده: ۱۵۹۷-۱/۱۲۷-۹۶
استعلام:
چنانچه در حین رسیدگی بدوی سابقه ابلاغ واقعی به خوانده حضور داشته و در جلسات دادگاه بدوی نیز حضور داشته باشد و حکم دادگاه بدوی مبتنی بر بی حقی خواهان باشد و سپس خواهان از این حکم تجدید نظرخواهی نماید و اخطاریه تبادل لایحه تجدید نظر به خوانده به صورت ابلاغ قانونی ماده ۷۰ ق. آ. د. م انجام شود و مهلت تبادل لایحه تجدید نظر بدون ارسال لایحه از ناحیه خوانده سپری شود و سپس پرونده به دادگاه تجدید نظر ارسال شود و بدون تشکیل جلسه و حضور طرفین و عدم وجود سابقه واقعی به تجدید نظر خوانده و عدم ارائه لایحه وی توسط دادگاه تجدید نظر رای بدون نقض و حکم به محکومیت خوانده دعوی اصلی تجدید نظر خوانده صادر شود آیا رای محکومیت غیابی محسوب میشود یا حضوری؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
ملاک تشخیص حضوری یا غیا بی بودن رای دادگاه چه در مرحله بدوی و چه در مرحله تجدیدنظر در مواد ۳۰۳ و ۳۶۴ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی بیان شده است و در فرض سوال که خوانده در مرحله رسیدگی بدوی حضور داشته و حکم بر بی حقی خواهان صادر گردیده است ولی دادگاه تجدیدنظر متعاقب تجدیدنظر خواهی خواهان بدوی، رای مذکور را نقض و حکم بر محکومیت خوانده، (تجدیدنظر خوانده) صادر نموده است، با توجه به نص مواد یاد شده، رای صادره از دادگاه تجدیدنظر حضوری و قطعی محسوب میشود زیرا خوانده در مرحله بدوی حضور داشته است و برابر ماده ۳۶۴ قانون یاد شده رای دادگاه تجدیدنظر فقط در صورتی غیابی محسوب میشود که خوانده در هیچ یک از مراحل دادرسی حضور نداشته و لایحه ای نداده، و اخطاریه نیز به وی ابلاغ واقعی نشده باشد که فرض سوال منصرف از آن است.