نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۱۵۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۱۴

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۹/۱۴
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۱۵۷
شماره پرونده: ۱۶۲۷-۱/۱۲۷-۹۶
استعلام:
با توجه به ماده ۳۰۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در صورتی که حکم به نفع محکوم علیه غایب و واخواه صادر شود آیا الزام خواهان به جبران خسارت ناشی از اجرای حکم اولی بایستی در قالب حکم دادگاه باشد یا نیازی به حکم دادگاه نمیباشد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به ماده ۳۰۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، در صورتی که پس از اجرای حکم غیابی، محکوم علیه واخواهی نماید و حکم به نفع وی صادر شود، خواهان ملزم به جبران خسارت ناشی از اجرای حکم به واخواه است. مطالبه خسارت واخواه از خواهان مستلزم رعایت مقررات عمومی اقامه دعوا و نیازمند رسیدگی به این دعوا مطابق قواعد عمومی مسئولیت میباشد. زیرا احراز ارکان مسئولیت امری ترافعی و مستلزم رسیدگی قضایی است و ممکن است در اثر اجرای حکم غیابی، خسارتی به واخواه وارد نشده باشد.