نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۱۹۲۱ مورخ ۱۳۹۶/۰۸/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۸/۲۲
شماره نظریه: ۷/۹۶/۱۹۲۱
شماره پرونده: ۱۵۰۱-۱/۱۶۸-۹۶
استعلام:
در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آ.د.ک پرسش این است که آیا رای ادغامی صادره که از دادگاه بدوی صادر میگردد موضوع بند الف ماده ۵۱۰ با لحاظ مفاد تبصره ذیل ماده مزبور قطعی تلقی میگردد و یا با توجه به نقض تمامی احکام صادره قبلی و اصدار رای جدید که غالباً موجب تعیین مجازات شدیدتر میگردد و در راستای حفظ حقوق احتمالی متهم قابل تجدیدنظر خواهی است.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به اینکه در ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ به قطعیت یا قابلیت تجدیدنظر خواهی و فرجام نسبت به حکم واحد صادره در اجرای ماده مزبور تصریح به عمل نیامده است، بنابراین در خصوص مورد مذکور باید به قواعد عام حاکم بر تجدیدنظر خواهی یا قابلیت فرجام نسبت به آرای دادگاه ها رجوع گردد و لذا با لحاظ مواد ۴۲۷، ۴۲۸ و ۴۴۳ قانون فوق الذکر، آرای دادگاه های کیفری قابل تجدیدنظر و فرجام و آرای صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر (در خصوص موضوع ماده ۵۱۰ قانون صدرالذکر) قطعی است.