نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۱۱۴ مورخ ۱۳۹۶/۰۱/۲۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۱/۲۹
شماره نظریه: ۷/۹۶/۱۱۴
شماره پرونده: ۱۹۱۲-۱/۱۶۸-۹۵
استعلام:
۱- در صورت بروز اختلاف میان بازپرس و دادستان راجع به قرار منع تعقیب بازپرس معتقد به منع تعقیب و دادستان معتقد به صدور قرار جلب به محاکمه باشد پرونده جهت حل اختلاف به دادگاه کیفری ارسال میشود حال آیا حل اختلاف دادگاه به شرح فوق مانع ابلاغ قرار منع تعقیب اولیه به شاکی خصوصی و ساقط حق اعتراض او به قرار مذکور میباشد؟(ماده ۲۷۰ و ۲۶۹ ق. آ د ک)
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
حدوث اختلاف عقیده میان بازپرس و دادستان در مورد قرار نهائی موجب عدم تحقق این قرار است و به همین جهت قرار انشاء شده توسط بازپرس قابل ابلاغ نیست و این حالت تا زمانی که رای دادگاه در مقام حل اختلاف صادر نشده است، ادامه دارد. چنانچه رای دادگاه مبنی بر تأیید قرار منع تعقیب باشد، موضوع مشمول بند الف ماده ی ۲۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ بوده و از جانب شاکی ظرف مهلت قانونی قابل اعتراض در دادگاه صالح است، و در صورتی که دادگاه اخیرالذکر، قرار منع تعقیب را نقض نماید، این دو رای با اینکه از دو شعبه یک دادگاه و از یک درجه صادرشده باشد، تعارضی با یکدیگر ندارند. زیرا در موضوعات مختلف صادر شده، بدین صورت که رای اول در مقام حل اختلاف صادر شده و در واقع یکی از اجزاء و عناصر تشکیل دهنده قرار نهایی است، حال آنکه رای دوم در مقام رسیدگی به اعتراض به قرار یاد شده است که پس از دخالت دادگاه اول محقق شده است و هر کدام در محل خود معتبر است.