تاریخ نظریه: 1395/10/01
شماره نظریه: 7/95/2481
شماره پرونده: 1649-1/168-95
استعلام:
س: در شعبه بازپرسی (الف) متهم است به قتل عمدی و(ب) متهم است به معاونت در قتل عمدی که باپرس به آنها تفهیم نموده و قرار بازداشت موقت صادر کرده است (الف) در اظهارات بعدی خود (د) را نیز به عنوان اینکه در محل قتل حضور داشته و نگهبانی داده و به عنوان معاونت در قتل معرفی مینماید که با بازپرس قرابت نسبی دارد بازپرس به این اعتبار قرار امتناع از رسیدگی صادر می-نماید و پرونده به رئیس شعبه کیفری2 به عنوان جانشین باپرس ارجاع میشود شخصی طی شکوائیهای از (الف) به عنوان تخریب خودرو ایراد جرح عمدی به دادسرا مراجعه مینماید ودادستان با این استدلال که اتهامات متعدد متهم باید یکی رسیدگی شود پرونده را به رئیس شعبه کیفری2 به عنوان جانشین بازپرس ارجاع میدهد و شعبه کیفری با این استدلال که رسیدگی دادرسی به جانشینی بازپرس در موارد استثنایی و در محدوده جرائم موضوع ماده 302 قانون آئی داردسی کیفری است پرونده را به دادسرا ارجاع مینماید آیا استدلال دادستان صحیح است یا دادگاه کیفری 2./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به صراحت صدر ماده 92 اصلاحی 1394/3/24 قانون آیین دادرسی کیفری که برابر آن تحقیقات مقدماتی تمام جرائم بر عهدهی بازپرس است و مستفاد از ماده 313 همان قانون مبنی بر رسیدگی توأمان به اتهامات متعدد متهم، در فرض سوال که دادرس دادگاه به جانشینی بازپرس، نسبت به انجام تحقیقات مقدماتی اقدام مینماید، باید توأمان تحقیقات در خصوص همه اتهامات انتسابی فرد الف را ادامه دهد./