نظریه مشورتی شماره ۷/۹۴/۲۷۳ مورخ ۱۳۹۴/۰۲/۰۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۴/۰۲/۰۲
شماره نظریه: ۷/۹۴/۲۷۳
شماره پرونده: ۴۹-۸۶۱/۱-۳۱
استعلام:
دادگاه تجدید نظر در مقام رسیدگی به درخواست واصله از سوی یکی از تجدید نظر خواه ها مبادرت به رسیدگی نموده است ودر اثناء حکم صادره با اختیار حاصل از تبصره ۴ ماده ۲۲ قانون اصلاح تشکیل دادگاه های عمومی وانقلاب دادنامه بدوی را نسبت به فرد دیگری که تجدید نظر خواهی ننموده است از حیث ترتیب مجازات اصلاح مینماید بر این مبنا رسیدگی به درخواست تخفیف مجازات، آزادی مشروط و…. محکوم علیه اخیر (که تقاضای تجدید نظر ننموده است) با کدام مرجع است؟
صرف اصلاح حکم بدون درخواست تجدید نظر آیا سبب میشود که که اصلاح کننده حکم قطعی بدانیم؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
هرچند با توجه به تبصره ۴ ماده ۲۲ قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۸۵ و ماده ۲۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری ۳۷۸ و مواد ۳۸۱ و ۴۵۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، اصلاح حکم دادگاه بدوی و صدور رای تصحیحی از سوی دادگاه تجدیدنظر استان، در صورتی امکان پذیر است که نسبت به آن درخواست تجدیدنظر شده باشد، درفرض سوال که محکوم علیه نسبت به رای محکومیت خود تقاضای تجدیدنظر نکرده است و پرونده امر، به مناسبت دیگری در دادگاه تجدیدنظر مطرح گردیده است، موجب قانونی جهت ورود مرجع تجدیدنظر و تصحیح حکم موضوع تبصره ۴ ماده ۲۲ قانون مذکور نمیباشد مع الوصف، به لحاظ ورود دادگاه تجدیدنظر و صدورحکم تصحیحی و تأئید رای دادگاه بدوی به استناد تبصره یادشده، با توجه به تفوق دادگاه تجدیدنظر نسبت به دادگاه بدوی و تغییر رای دادگاه بدوی و تصحیح آن و قطعی محسوب شدن رای اخیرالذکر، هرگونه تغییر در رای قطعی مذکور به جهت مواردی نظیر تقاضای تخفیف موضوع ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و یا اعمال آزادی مشروط موضوع ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر استانی که رای قطعی مذکور را صادر کرده است، میباشد