لوگو ⚖️ پرتال حقوقی بهروز اصبحی کاربردی | جامع | رایگان جستجو

نظریه مشورتی شماره ۷/۹۲/۱۴۰۷ مورخ ۱۳۹۲/۰۷/۲۲

تاریخ نظریه: ۱۳۹۲/۰۷/۲۲
شماره نظریه: ۷/۹۲/۱۴۰۷
شماره پرونده: ۹۲-۱۸۶/۱-۱۰۲۹
استعلام:

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری، تنها رای قطعی قابلیت اجراء دارد و هرگونه تغییر در اجرای حکم صادره از جمله اعمال مقررات آزادی مشروط نیز باید ناشی از تصمیم دادگاه صادر کننده آن رای باشد. بنابراین منظور از « دادگاه صادر کننده حکم» در ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی دادگاهی است که رای لازم الاجراء را صادر کرده است. بدیهی است در صورتی که رای دادگاه بدوی ذاتاً قطعی باشد یا به علت عدم طرح در دادگاه تجدیدنظر قطعیت یافته باشد (احکام موضوع بند الف – ب ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امورکیفری) دادگاه صادر کننده رای قطعی، دادگاه بدوی است و چنانچه رای دادگاه بدوی پس از رسیدگی به اعتراض عیناً در دادگاه تجدیدنظر تأیید و یا اینکه این مرجع با نقض رای دادگاه بدوی رأساً مبادرت به صدور حکم نماید، دادگاه تجدیدنظر مرجع صادر کننده رای قطعی محسوب میشود.