نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۸۹ مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۴

تاریخ نظریه: ۱۴۰۳/۰۶/۲۴
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۸۹
شماره پرونده: ۱۴۰۳-۹۸-۸۹ح
استعلام:
در صورتی که حکم دادگاه متضمن پرداخت محکوم به تا زمان اجرای کامل حکم باشد؛ مانند فرض مطالبه قیمت روز مبیع یا وجه التزامی که محاسبه آن به زمان اجرا موکول میشود و همچنین خوانده به پرداخت حق الوکاله طبق تعرفه قانونی محکوم شده باشد؛ از آنجا که در چنین فرضی علی الاصول تمبر مالیاتی توسط وکیل به صورت علی الحساب و کمتر از مبلغ محکوم به تعیین شده در مرحله اجرا محاسبه و پرداخت شده است، آیا اخذ تمبر مالیاتی از وکیل محکوم له و دریافت حق الوکاله از محکوم علیه طبق تعرفه امکانپذیر است؟ آیا پرداخت حق الوکاله مستلزم تنظیم قرارداد مالی جدید است و اخذ آن از محکوم علیه مستلزم طرح دعوای مستقل است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً، پرسش مبهم است؛ چنانچه مقصود آن است که بهای خواسته در زمان تقدیم دادخواست قابل تعیین نیست (بند ۱۴ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمد های دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ با اصلاحات و الحاقات بعدی) و وکیل و موکل، میزان حق الوکاله را به تعیین بهای خواسته توسط دادگاه موکول کرده اند، توافق بین وکیل و موکل تابع مقررات حاکم بر فقدان قرارداد مالی در زمان تقدیم دادخواست است و موضوع تابع احکام مقرر در آیین نامه تعرفه حق الوکاله، حق المشاوره و هزینه سفر وکلای دادگستری مصوب ۱۳۹۸/۱۲/۲۸ است که با لحاظ تبصره ماده ۹ این آیین نامه، پس از تعیین قطعی بهای خواسته، مابه التفاوت علی الحساب تمبر مالیاتی نسبت به بهای قطعی خواسته محاسبه و وصول میشود.
ثانیاً، در فرض سوال، پس از تعیین بهای خواسته توسط دادگاه، حق الوکاله وکیل به همان ماخذ و بر اساس بهای خواسته مذکور محاسبه و همین میزان، ملاک عمل خواهد بود.